ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം കവിതകള്‍

രതിഭംഗം

2011-02-28T15:54:00.004+05:30

ഈ വെറും വെള്ളക്കെട്ടിനെ
കടലെന്ന് വിളിച്ചും
കാമാതുരയെന്നു പറഞ്ഞും
അതില്‍ തുഴയെറിഞ്ഞും
പാഴാക്കിയ സമയത്ത്
ഒന്ന് ശ്രമിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍
നാല് നക്ഷത്രത്തെയെങ്കിലും
ചൂണ്ടയിടാമായിരുന്നു.
ചൂണ്ടയോടുള്ള അവറ്റയുടെ
കൊതിയൊന്നു കാണണം.

ഈ വെറും പഴന്തുണിക്കെട്ടിനെ
വെറുതെ ആകാശമെന്ന്
പരദൂഷണം പറഞ്ഞും
പറക്കാന്‍ വെറുതെ
ഉടലിനെ കൊതിപ്പിച്ചും
പരസ്പരം വ്യാമോഹിപ്പിച്ച നേരത്ത്
മനസുവച്ചിരുന്നെങ്കില്‍
പണ്ടാരാണ്ടു പറഞ്ഞതു പോലെ
ആ മഴവില്ലിന്‍റെ വളവങ്ങ്
നിവര്‍ത്തുകൊടുക്കാമായിരുന്നു.
അതിന്റെ കൂനെത്ര കാലമാ
കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കേണ്ടത്.

ഈ വെറും രോമക്കെട്ടിനെ
രാത്രിയെന്നു വിളിച്ചും
ഉറങ്ങാതിരുന്നു പോഴത്തം പറഞ്ഞും
ഓരോ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നെയ്തുകൂട്ടിയും
കഴിച്ച കാലമോര്‍ക്കുമ്പോഴാണേ
ഇക്കണ്ട മഴയെല്ലാം
പെയ്തു തോര്‍ന്നത്‌.
മനസിനകത്തിനി ചോരാത്ത
ഒരിടം പോലുമില്ല.
കൈയിലാണെങ്കില്‍
മരുന്നിനുപോലും തികയില്ല
ബാക്കിയുള്ള സമയം.

വി.ജയദേവ്

,.

ഇരുട്ടമുട്ട്

2011-02-07T11:56:00.002+05:30

അതിവേഗട്രാക്കിലേക്ക് പിടിവിട്ടു
പോയൊരു നിലവിളി,
രക്തം ഊറി കട്ടിയായ്
വെള്ളപുതച്ച്
സ്റ്റേഷൻ വരാന്തയിലെ
ഗോവണിക്കടിയിലുണ്ട്.
ആകാശത്തിന്റെ ഇരുളിലെവിടെയൊ
പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന
കൂട്ട നിലവിളിക്കായ്
ഒരു വീടുറങ്ങാതെ കാത്തിരുപ്പുണ്ട്.

കയത്തിനാഴത്തിലേക്ക്
പുതഞ്ഞു പോയൊരു
കൈയെത്തിപിടിക്കാൻ
പിന്നാലേ ചാടിയ
എട്ടുകൈകളുടെയും പ്രാണൻ
നീർകുമിളകളായ്
കെട്ടുപിണഞ്ഞുയർന്നു കഴിഞ്ഞു.
കറുത്ത ബാഡ്ജിന്റെ
സ്കൂൾ വരി റെഡിയാക്കാൻ
നിലവിളികൾ ഡിവിഷനുകൾ
മാറി മാറി നിൽപ്പുണ്ട്.

തൊഴിലിടങ്ങളിൽ
രക്ഷകർത്താക്കളെ നടുക്കി,
അമ്മമാരുടെ അലമുറയുണർത്തി,
പതർച്ച മാറാത്ത
ക്കൂട്ടുകാരെ തനിച്ചാക്കി,
കുഴഞ്ഞകാലുകൾക്ക്
വഴിപിഴച്ചൊരു നിമിഷം,
മയക്കത്തിൽ പെട്ട കൂട്ടനിലവിളി
പച്ച പുതച്ച അഗാധതയിലേക്ക്
കൂപ്പുകുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
കൂട്ടക്കരച്ചിലിന്റെ പെരുമ്പറപുതക്കാൻ
ഒരു നാട് മയങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ട്.

പ്രണയപാശത്തിന്റെ
സീൽക്കാരങ്ങളപ്പടി
എം എം എസ് കുളിരാകെ
കയർമുറുക്കത്തിലേക്ക് അച്ഛനുമമ്മയും
ഐസ്ക്രീം കൈയ്പിലേക്കു മക്കളും
പടിയിറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.
വിതുമ്പലുകളുടെ അണമുറിയാതെ,
പകച്ച്, നിലവിളി
നെഞ്ചുംനുറുക്കി
തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി നില്പാണ്.

നിനച്ചിരിക്കാതെ
നിലവിളികളങ്ങനെ
പെയ്തിറങ്ങും.

&&&&&&&&&&&&
സംവിദാനന്ദ്
^^^^^^^^^^^^^^

കവി ജയദേവിന് സമർപ്പിച്ച പ്രശസ്തി പത്രം

2011-02-02T14:41:00.006+05:30

കവിത ആലാപന മത്സരത്തിനു മുൻപ് വേദിയിൽ, കവിത സമിതി കൺ വീണർ എസ് ഹരിലാൽ, രുക്മിണി സാഗർ, കുരീപ്പുഴ ശ്രീകുമാർ,ശ്രീമാൻ(കെ.എസ്.മേനോൻ), ഒ.പി.സുരേഷ്, രാജേന്ദ്രപ്രസാദ്, വി.ജയദേവ്,സമാജം പ്രസിഡന്റ് ആചാരി.

പുരസ്കാര സമർപ്പണ വേദിയിൽ സി.പി കൃഷ്ണകുമാർ, കുരീപ്പുഴ ശ്രീകുമാർ, വി.ജയദേവ്, മാനസി, രാജേന്ദ്രപ്രസാദ്, ഒ.പി.സുരേഷ്

.

.

..

ഫോണ്ട് മലയാളം

2011-01-18T22:52:00.005+05:30

തുടങ്ങിയത്,
ചൊവ്വരയിലായിരുന്നു…
അതേ ഫോണ്ട് പക്ഷേ,
കൺ വേർട്ടാകുന്നില്ല
കാവേരിയും ശ്രമിച്ചു
സൌകര്യം പോലെ ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ല….
സൈസാണു പ്രശ്നം.

ലതയും ജയയും മനോരമയുമൊന്നും
ഇപ്പോഴാർക്കും വേണ്ടല്ലോ

കാർത്തിക കുഴപ്പമില്ല.
അടിച്ചു നോക്കി
വൃത്തിയുണ്ട് ,
ഭംഗിയും..

പെട്ടെന്ന്,
ഫോൺ കട്ടാകുന്നു
ദൂരെനിന്നെത്തിയ
വാമൊഴി വരമൊഴിയെ
കീഴടക്കുന്നു
ഷട്ട് ഡൌണാകാത്ത മുഖം
പുതപ്പിൽ മുങ്ങുന്നു
പുറത്ത്,
കൂട്ടക്ഷരത്തിന്റെ നിഴൽ
അകത്ത്,

എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ക്ലോസാകാതെ
കണ്ണുകളും കാതുകളും

സിസ്റ്റം ഹാങ്ങാവുന്നതറിഞ്ഞ്,
പുതിയൊരു ആന്റിവൈറസ്
എളുപ്പം ഡൌൺലോഡ് ചെയ്യണമെന്ന്
തിരിച്ചറിഞ്ഞ്,
കൺ ട്രോൾ ആൾറ്റർ ഡിലിറ്റ്
പലവട്ടം മനസ്സിലുരുവിട്ട്,
ഒരു പവർകട്ടുകൂടി
വേഗം വരണമെയെന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ച്
വലിയൊരു മൌസായി
അനക്കമറ്റ്…..
പുതപ്പിനടിയിൽ…

അപ്പോഴും ഉത്തരം തേടി
ഒരു വാമൊഴി
പരിസരത്തു തന്നെ തങ്ങിനിന്നു…
“പറ ആരുടെ ഫോണായിരുന്നെന്നാ…?
പറ, ഏത് മറ്റവളുടെ ഫോണായിരുന്നെന്നാ…?”

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
പികെ മുരളീകൃഷ്ണൻ
******************

..

ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം കവിത പുരസ്കാരം

2011-01-09T11:24:00.008+05:30

മികച്ച കവിത പുസ്തകത്തിനുള്ള ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം കവിത പുരസ്കാരം വി.ജയദേവിനു ലഭിച്ചു. ‘ഒരു പൂമ്പൊടികൊണ്ടും ഒരു പൂക്കാലം കൊണ്ടും‘ എന്ന പ്രണയ കവിത സമാഹാരമാണ് പുരസ്കാരാർഹമായത്. 10001 രൂപയും പ്രശസ്തിപത്രവും ആണ് ഒന്നാം സമ്മാനത്തിനു ലഭിക്കുന്നത്. 2011 ജനുവരി മുപ്പതിന് മുംബൈ യില്‍ കുരീപ്പുഴ ശ്രീകുമാറിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ നടക്കുന്ന കവിയരങ്ങ്ങ്ങിനോടനുബന്ധിച്ച്ച് പുരസ്കാരദാനവും നിർവ്വഹിക്കപെടും.

ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം കവിത സമിതിക്ക് വേണ്ടി എസ്.ഹരിലാൽ,ദിനേശൻ വരിക്കോളി , സംവിദാനന്ദ്

ജയദേവ് നായനാര്‍

1962 ല്‍ കണ്ണൂര്‍ ജില്ലയിലെ പയ്യന്നൂരില്‍ ജനനം, ആനുകാലികങ്ങളില്‍ കവിത എഴുതാറുണ്ട്. 5 കവിത സമാഹാരങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഭൂമി വിട്ടു ഒരു നിലാവ് പാറുന്നു (1998), ഒരു കാറ്റിനെ എങ്ങനെ വായിക്കും ( 2006), തുമ്പികളുടെ സെമിത്തേരി ( 2009). കപ്പലെന്ന നിലയില്‍ ഒരു കടലാസ് തുണ്ടിന്റെ ജീവിതം(2010), ഒരു പൂമ്പൊടി കൊണ്ടും ഒരു പൂക്കാലം കൊണ്ടും(2010) എന്നിവ. ഇപ്പോള്‍ രാജസ്ഥാനിലെ ജയപൂരില്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍.

അഭയാര്‍ഥികള്‍

2010-12-22T11:41:00.006+05:30

പച്ചിലകള്‍ മുഴുവന്‍
പുളിയന്‍ ഉറുമ്പുകള്‍
തീറെഴുത്തിയെടുത്തു.

ശിഖിരങ്ങള്‍ തോറും
കയറി പറ്റി
ഇത്തിള്‍ കണ്ണി.

വയറോഴിഞ്ഞാല്‍
ബഹളം വെച്ച്
വലിഞ്ഞു കയറി വരും
അണ്ണാറക്കുട്ടന്മാര്‍

കൂടും കുടുംബവുമായി
കുടിയേറി പാര്‍ത്തിരിക്കുന്നു
അടക്കാക്കിളി കൂട്ടം.

വിശ്രമത്തിന് എന്ന പേരില്‍
അതിക്രമിച്ചു വരും
പുള്ളും ചെമ്പോത്തും പനങ്കൂളനും.

സ്വന്തം പറമ്പിലെ
ആഞ്ഞിലി വെട്ടി
പുരക്കൊരു വാതിലെറ്റാന്‍
ആരെയൊക്കെ കുടിയൊഴിപ്പിക്കും?.

മനോജ് മേനോൻ

.

വക്കും മൂലയും ചുളുങ്ങിയ മനുഷ്യർ

2010-11-08T09:58:00.010+05:30

ആദ്യ ശമ്പളമപ്പാടെയടിച്ചു മാറ്റിയ
ലോക്കലിന്റെ മടിയിൽ
ആയുസ്സു മുഴുവൻ
തോൾ ബാഗൊതുക്കിയിരുന്ന
നിരഞ്ചൻ നിംബാൽക്കർ.
അകാലനരയും കഷണ്ടിയും നൽകിയ
ക്ലോറിൻ വെള്ളത്തിൽ കുളിച്ചു കുറിയിട്ട്
പട്ടടയോളം പോയ പട്ടാഭിറാവു.
പ്രേമം ചതിച്ച തെരുവിൽ
ചുട്ട പ്രേമം വിറ്റ്
മോളെ പറത്തിവിട്ട ശീലുബേൻ.
വാതത്തിന്റെ മുടന്തുമായി
കോണിപ്പടിക്കൊപ്പം ഞരങ്ങുന്ന
ഗോൾകീപ്പർ ഗോസ്വാമി.
ചാൻസു തേടി ഉറക്കമിളച്ച
ഒറ്റരാത്രിയുടെ ഓർമ്മക്ക്
ഉറക്കഗുളിക നേദിക്കുന്ന
താരനായിക തന്വി നായിക്.
സിഗ്നൽ തെറ്റിച്ചില്ലെന്നു തർക്കിച്ച്
പിഴയും പിഴയുടെ പിഴയുമടച്ച്
വീട്ടുകാരിയോടകാരണം തട്ടിക്കേറുന്ന
റ്റീ പ്പീ ക്കേ നായർ.
സെൻസെസിന്റെ ലിഫ്റ്റ് തകർന്ന്
നട്ടെല്ലൊടിഞ്ഞ നാരായൺ നഹാത്തെ.

മുനിസിപ്പൽ വണ്ടി വാരിവലിച്ചെടുത്ത
ചോറിനു പിന്നാലെയോടുന്ന
വഴിവാണിഭക്കാരൻ വാസുദേവ്.
മണ്ണിന്റെ മക്കളെറിഞ്ഞ
തീപ്പൊള്ളലേറ്റുണങ്ങാത്ത മുറിവുമായ്
വണ്ടിയുന്തുന്ന കണ്ടൂറാം.
തന്റെ കൊച്ചിന്റെയച്ഛനെ
ഓഫീസിലെന്നുമഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്ന
പുരുഷു.
അടിപൊളി അനിയന്മാർക്കു
നീന്തിക്കുളിക്കാൻ
ഒരു ടിൻ വെള്ളവുമായെന്നും
ക്യൂനിൽക്കുന്ന കാദർഭായ്.
ജോലിത്തിരക്കിനിടയിൽ
മുത്തശ്ശിയെ മക്കൾക്കു
പരിചയപ്പെടുത്താൻ
മറന്നല്ലോന്ന് മഞ്ജുനാഥ്.
മക്കൾക്കു വേണ്ടി തറവാടു വിറ്റ്
ഫ്ലാറ്റിന്റെ അഴിപിടിച്ചാഞ്ഞു വലിക്കുന്ന
ആസ്തക്കാരൻ അയ്യപ്പൻ.
ആണുങ്ങടെ ബോഗിയിൽ
പുറം തിരിഞ്ഞും, കണ്ണിറുക്കിയടച്ചും
നാണം മറയ്ക്കുന്ന ലാജവന്തി.
ഓർമ്മകളുടെ സ്ലേറ്റ് മാഞ്ഞ പപ്പ
ഫ്ലാറ്റിലൊറ്റെക്കെന്നയോർമ്മ മൂടിവെച്ച്
റിസപ്ഷനിൽ പുഞ്ചിരി പൊഴിക്കുന്ന
പിങ്കി പെരേര.
കല്ല്യാൺ ഫാസ്റ്റ് കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞ
ഒറ്റമകന്റെ ഓർമ്മത്തരികൾ
കൂനിയിരുന്നടുക്കിയടുക്കി
ഉണർന്നിരിക്കുന്ന ഉജ്വല.

അതിഭാരമതിവേഗം
അതിദൂരമെന്നോർത്ത്
വേഗമാപിനികളിൽ
തൂങ്ങിയാടിയുന്തിയുരസി
വക്കും മൂലയും ചുളുങ്ങിയ
മനുഷ്യർ.
അപ്പപ്പോൾ ചളുക്കം നൂത്ത്
ഒത്ത നിറമടിച്ച്
ഷെഡിൽ കേറാത്ത
മുംബൈയ്ക്കർ!

പി. ഹരികുമാർ.

'അവന്റെ' വഴിയില്‍ ഇരയായി, ഒരു മരവും മറതരാതെ

2010-10-23T09:24:00.003+05:30

അമ്പ്, ഏത് നിമിഷത്തിലും മുതുകില്‍ തറയ്ക്കാം.
പ്രാണനുംകൊണ്ട് ഞാന്‍ ഓടുകയാണ്.
അന്ത്യത്തിന്റെ പ്രവചനംപോലെയായിരുന്നു ആ വരികള്‍.
നിരത്തുവക്കില്‍ മരിച്ചുകിടന്ന കവി അയ്യപ്പന്റെ മൃതദേഹത്തില്‍ നിന്ന് കണ്ടെടുത്ത കുറിപ്പിലെ കവിതാശകലങ്ങള്‍. ഒരു പക്ഷേ അവസാനത്തെ കവിത. ഒരു കീറക്കടലാസിലായിരുന്നു അത്.
ചില ഫോണ്‍നമ്പരുകള്‍ക്കൊപ്പം ഏറെ വ്യക്തമല്ലാത്ത വരികള്‍. അത് അതേപടി ഇവിടെ പകര്‍ത്തുകയാണ്. പണിക്കുറ തീരാത്ത കവിത. അവ്യക്തതകള്‍ തീര്‍ക്കാന്‍ വഴിയില്ല.

പല്ല്
അമ്പ് ഏത് നിമിഷത്തിലും
മുതുകില്‍ത്തറയ്ക്കാം
പ്രാണനുംകൊണ്ട് ഓടുകയാണ്
വേടന്റെ കൂര കഴിഞ്ഞ്
റാന്തല്‍ വിളക്കിനുചുറ്റും
എന്റെ രുചിയോര്‍ത്ത്
അഞ്ചെട്ടുപേര്‍ കൊതിയോടെ
ഒരു മരവും മറ തന്നില്ല
ഒരു പാറയുടെ വാതില്‍ തുറന്ന്
ഒരു ഗര്‍ജ്ജനം സ്വീകരിച്ചു
അവന്റെ വഴിയില്‍ ഞാന്‍
ഇരയായി
നീയെന്നെപ്പോലെ
എന്നെ വിഡ്ഢിയായിക്കാണു (അവ്യക്തം)
മുറ്റത്തെ വെയിലിന്‍ (അവ്യക്തം)
നീയും പുതപ്പ്
(ഈ കവിതയിപ്പോള്‍ കന്റോണ്‍മെന്റ്
പോലീസിന്റെ കസ്റ്റഡിയിലാണ്.)
കടപ്പാട്: മാതൃഭൂമി

മൊബൈലിലേക്കു നാണിച്ചിരുന്ന പെൺകുട്ടി

2010-10-11T19:14:00.001+05:30

വെളുത്തുപൊക്കത്തിൽ
പാട്ടും ഡാൻസുമൊക്കെയായ്
മിടുമിടുക്കിയായിരുന്നത്രെ,
റാങ്കുകാരി.
അച്ഛനുമമ്മയും ടൂറിൽ
മൂത്തവൾ സിങ്കപൂരിൽ
ആ മോളിലുള്ള സൊസൈറ്റിയിലാണ്….
പോസ്റ്റ്മാർട്ടത്തിലറിയാം.

മൊബൈൽ കിട്ടിയത്രെ;
കടൽഭിത്തിക്ക് താഴേയുള്ള
റബിളിനടിയിൽ നിന്ന്.
സീരിയലിലൊക്കെ വരുന്ന
ഒരുപയ്യനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെത്രെ
മൊബൈലുള്ളതെത്ര നന്നായി

ശവപെട്ടിക്കു വലം വെയ്ക്കുമ്പോൾ
ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കി
അയ്യോ
ഇതിനെ ഞാൻ
പലപ്പോഴും കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലൊ!
ചെവിയിൽ പൊതിഞ്ഞമർത്തിയ
മൊബൈലിലേക്കു
ലോകം കാണാതെ
നാണിച്ചു തുടുത്തിരുന്ന കുട്ടി!

പി. ഹരികുമാർ.

2010-10-05T23:38:00.004+05:30

കൈവിട്ടുപോയൊരു ചാട്ടത്തെപറ്റി ശിവന്റെ കവിതകൾ
വയനാടു ചുരം കയറിചെന്നത് ബിനു എം ദേവസ്യ എന്ന കവികുട്ടനെ കാണാനായിരുന്നു. ഉള്ളൊതുങ്ങി നിന്ന ബിനുവിന്റെ കവിതകൾ ഞാൻ റെക്കോടു ചെയ്തതു കേൾക്കാൻ ആ അനാഥാശ്രമത്തിലെ അന്തോവാസികളൊക്കെ എത്തിയിരുന്നു അവർക്കിടയിൽ വീൽ ചെയറിൽ എത്തിയ ചെറുപ്പക്കാരൻ ശിവൻ എന്നു പരിചയപെടുത്തി. യാതൊരു അപരിചിതത്വവുമില്ലാതെ ഇടപഴകി. പോരുവാൻ നേരം ‘ചേട്ടാ എന്റെ കുറച്ച് കവിതകൾ ഉണ്ട് ഒരിക്കൽ പുഴ മാഗസിനിൽ ഒരെണ്ണം വന്നിട്ടുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു‘. കവിത കേൾക്കാൻ തയ്യാറായ് അതിനൊപ്പം എങ്ങനെ വീൽ ചെയറിലെത്തി എന്നു തിരക്കി. ശിവന് നാലാം ക്ലാസുവരെ മാത്രം പഠിക്കുവാനായുള്ളു ചെറിയപ്രായത്തിലെ തന്നെ കൂലിപണിക്ക് പോയ് തുടങ്ങി . അതിനിടയിൽ കവുങ്ങിൽ കയറ്റം പടിച്ചു. ഒരു കവുങ്ങിൽ നിന്നും മറ്റേ കവുങ്ങിലേക്ക് ആട്ടി ചാടി ചാടി അടയ്ക്ക പറിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഒരിക്കൽ ചാട്ടം പിഴച്ചു. വീഴ്ചയിൽ നട്ടെല്ലൊടിഞ്ഞു. വർഷങ്ങളായ് വീൽ ചെയറിലാണ്. കഥ കേട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കവിത വാങ്ങാനുള്ള മനസില്ലാതായ്. കാരണം എന്റെ ജീവിത അലച്ചിലുകൾക്കിടയിൽ ശിവന്റെ കവിത എവിടെ ഉൾകൊള്ളിക്കാൻ എന്നു കരുതി. അതിൽ നിന്നും ഒഴിവാകാൻ ഞാൻ വിലാസം പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. അധികം വൈകാതെ കുറെയധികം കവിതകൾ ഒരു പോസ്റ്റായ് എത്തി. ആ കവിതകൾ ഒരു വർഷത്തോളം എന്റെ സഞ്ചിയിൽ വിശ്രമിച്ചു(ക്രൂരമാണെന്നറിയാം ക്ഷമിക്കരുത്) ഇതിനിടയിൽ ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തോ എന്നറിയാൻ ചിലനാളുകളിൽ ശിവൻ വിളിച്ചിരുന്നു. വല്ല്യാൾക്കാർ ഒക്കെ അങ്ങനെയായിരിക്കും എന്നു ശിവൻ സ്വയം സമാധാനിച്ചു മറന്നെങ്കിലും ഇടയിൽ ഒരു മിസ് കോൾ തരും . നിർദാക്ഷിണ്യം അവയൊക്കെയും ഞാൻ അവഗണിച്ചു. മനസ്സക്ഷികുത്ത് അധികമായൊരു വേള ക്ഷമാപണത്തോടെ ഈ കവിതകളെ ഞാൻ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം കവിതയുടെ വായനക്കാർക്ക് കൈമാറുകയാണ് ഇത് പ്രഗത്ഭനായ കവിയുടെതല്ല പകരം ഒരുമരത്തിൽ നിന്നും മറുമരത്തിലേക്ക് പറക്കവെ കൈവിട്ടു താഴെ പോയൊരു ജീവിതത്തിന്റെ നേർ രേഖമാത്രം
കവിതയ്ക്ക് ആശംസകൾ അറിയിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവർ ദയവു ചെയ്ത് ശിവന്റെ ഈ മൊബൈൽ നമ്പരിൽ വിളിക്കണം 09744855023
ഞാൻ കാണുമ്പോൾ വയനാട്ടിലെ ആശ്രമത്തിലായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെവിടെയോ സമാനമായൊരു പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഉണ്ട്. ജീവിതത്തിൽ വല്ലാതെ ഒറ്റപെട്ടിരിക്കുന്നു.ഒന്നും പറയില്ലെങ്കിലും ശിവന്റെ മനസ്സിൽ പണിയെടുക്കാനാവാത്തതിന്റെ സങ്കടങ്ങളുണ്ട്. താനെവിടെ എത്തിപെട്ടു എന്നതിന്റെ വിങ്ങലുകളുമുണ്ട്. നമ്മൾ അവനു കൂട്ടുണ്ടാവണം
സംവിദാനന്ദ്.

ഞാൻ

മായയാകും ലോകത്തിൽ
മനുജനായ് പിറന്നു
ഇല്ലായ്മയിൽ വളർന്നു
അരവയർ മാറ്റി
നിറവയറേകുവാൻ
സങ്കടം മാറ്റുവാൻ
സായൂജ്യം നിറയുവാൻ
കൊട്ടാരമില്ലേലും
കൂടാരം കെട്ടുവാൻ
കുഞ്ഞിലേ വളർന്നു
എന്നിലും മോഹം

അറിവിന്റെ വരികൾ
കുറിക്കേണ്ട നാളിൽ
മണ്ണിനെ സ്നേഹിച്ചു
തൂമ്പകൈയേന്തി
കാഠിന്യവേലകൾ ചെയ്തയാനാളിൽ
കണ്ടുഞാൻ ഭാവിയെകൊണ്ടൊരു സ്വപ്നം
ഇളം വെയിൽ ഉള്ളോരു നാളിൽ
മരമതാം ഒന്നിലേറി
മനസ്സിന്റെ താളമോ
ജാതകപ്പിഴയോ
വീണിതല്ലോ കിടക്കുന്നു ധരണിയിൽ

ഏകൻ

ആരും ഏകനല്ല
ആരുമില്ലാതാകുമ്പോൾ
ഏകനാകുന്നു
ഏകനായവന്റെ വേദന
ഏകനായവനു മാത്രം
ഏകനായവന്റെ സന്തോഷം
ഏകനായവനു മാത്രം

സ്നേഹിക്കാൻ അനേകർ
സന്തോഷത്തിൽ മാത്രം
സങ്കടത്തിൽ തുണയേകാൻ
പ്രാണനാഥൻ മാത്രം

ഉപമ

നിന്നെ ഞാൻ എന്തിനോടുപമിക്കും
ഉദയോത്തോടുപമിച്ചാൽ
അതിനുമുണ്ടൊരസ്തമയം
പൂവിനോടുപമിച്ചാൽ അതുവാടുമല്ലോ
വാടമലരിനോടുപമിച്ചാൽ
വാടാത്തതെന്തുണ്ട്?

കടലിനോടുപമിച്ചാൽ
സംഹാര താണ്ഡവമാടും
കാറ്റിനോടുപമിച്ചാൽ
നിഷ്കളങ്ക ഭാവമേമാറിടും
ഈശ്വര നിശ്ചയമെന്നുണ്ടുപമിക്കാൻ
ഒരിക്കലും വിരിയാത്ത മലരിനോടുപമിക്കാം
വാടാതെ നിൽക്കുമല്ലോ മനസ്സിൽ

ഓർമ്മ

നിശ്ചല ജീവിതം നിശബ്ദതയിൽ
നിശ്വാസത്തിലും നിന്നോർമ്മ
വെളിച്ചം മങ്ങുന്നു
ഇരുൾ പരക്കുന്നു
ഒരിക്കലുമോർമ്മിക്കില്ലെന്നുറച്ച്
ഹൃദയത്തിലാണ്ടു പോയ് നിൻ മുഖം
അറിയാതെ പരതുന്നു ഓർമ്മയിലെന്നും
മായുമോ
മായ്ക്കാൻ പറ്റുമോ?
ആവുമോ പ്രിയേ നിന്നെ മാറ്റാൻ
ആവില്ലെന്നറിഞ്ഞിടുന്നു
അത്രമേൽ സ്നേഹിച്ചു അന്നാളിൽ

പിരിയുന്ന വേളയിൽ ഒരു കൊച്ചു നൊമ്പരം
പിരിയാത്തയോർമ്മയിൽ പിടയുന്നുമിന്നും
ഇനിയുള്ള കാലത്തിൽ കാണുവാൻ കഴിയുമോ
കഴിയില്ല എങ്കിലും തിരയും കിനാവിൽ
ഓർമ്മകൾ മറക്കാൻ കാത്തിടുന്നെങ്കിലും
പൂവുപോൽ വിരിയുന്നു നിന്മുഖം
കാത്തിരുന്നു കാലങ്ങൾ പോയ് മറഞ്ഞു
എരിഞ്ഞുതീർന്നിടും
നീയാകുമോർമ്മതന്നഗ്നിയിൽ

മണിയനീച്ച

2010-09-26T22:43:00.003+05:30

പതിനെട്ടാം നിലയിലെ ബെഡ് റൂമിലും
പറയാതെ നടവഴി കിതച്ചെത്തുന്നു.

ഷവർ സ്നാനത്തിന്റെ തിരക്കിലും
മുക്കുറ്റിപൂമണം പരക്കുന്നു

സ്കാനിങ്ങ് മിഷീന്റെ മുരൾച്ച ഭയക്കാതെ
നന്ദിനിപശുവിന്റെ പിന്നിലെ
കൊറ്റി ഇളകുന്നു

മറുപാതിക്കൊപ്പം മയങ്ങുമ്പോൾ
കെറുവുച്ചു നിന്ന കളിക്കൂട്ടുകാരിയുടെ
കൈയിലെ തുമ്പ തെളിയുന്നു

മറക്കാൻ കൊതിക്കാത്ത ഗ്രാമത്തുടർച്ചകൾ
പറയാതെ അലഞ്ഞങ്ങു നടക്കുന്നു
മനസ്സിൻ മറപറ്റി നടക്കുന്നു

മണിയനീച്ച പോലെ
എത്ര അകറ്റാൻ നോക്കിയാലും
വട്ടമിട്ട് നടക്കുന്നു
മൂക്കിൻ തുമ്പിൽ തന്നെ
ഇരിക്കുന്നു

പ്രിയ എസ്

ഒളിച്ചിരിക്കുന്നിടം

2010-09-22T13:45:00.002+05:30

തിരകളൾ ചെമ്പട താളമിട്ടു
തോൽക്കില്ല തോൽക്കില്ലെന്നാർപ്പുമിട്ടു.

അടിതട്ടിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ കണ്ടറിയാൻ
അവശേഷിച്ച പ്രാണനെ നീർകുമിളയാക്കാൻ
ആഴം പ്രലോഭിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല.
എങ്കിലും…

പവിഴപുറ്റിന്റെ നിലവിളികളെതള്ളി മാറ്റി
കുഴഞ്ഞമർന്നനേരം മുതൽ
മീനുകളാണു പരിചയം പുതിക്കിയത്,
കുളത്തിലെ പോലെ
തുടയിൽ തൊട്ടാലൊന്നും ഇക്കിളിപെട്ടില്ലെ
ന്നതിന് പരിഭവം പറഞ്ഞില്ല.

ഉള്ളുറപ്പുകൾ അലിഞ്ഞില്ലാതാകെ
സാക്ഷിപറയാൻ കൊതിച്ച അസ്ഥികൾ മാത്രം
വെളുവെളുന്നങ്ങനെ തെളിഞ്ഞു നിന്നു

വലവെളിച്ചമോ,
പാതാളക്കരണ്ടിയോ,
ഇവിടൊരാൾ ഒളിച്ചിരക്കുന്നതന്വോഷിച്ച്
ആരെലും വരുമോന്നറിയാൻ
ഒച്ചയനക്കം കേൾക്കെ പതുക്കെ
മുങ്ങാം കുഴിയിട്ടു മറയാമെന്നേറ്റ്
ഒരാമ
തപസ്സിരിക്കുന്നുണ്ട്.

സംവിദാനന്ദ്

ചുണ്ണാമ്പുതൊട്ടവർ

2010-09-05T23:38:00.004+05:30

നാലരവെളുപ്പിന്റെ ഇളം തണുവിൽ
തളർന്ന് തലചായ്ച്ച് നഗര രാത്രി;
വിജനവിശാല വീഥി മലർന്ന്
മദാലസയെപ്പോലെ,
(തേരാ പാരാ പകലുകളിലറിഞ്ഞേയില്ല)
ഇവൾക്കിത്ര മുഴുപ്പോ!

തുടച്ചു തീരാത്ത മേക്കപ്പുപോലെ നഗരവെട്ടം
വാടിയ പാലപ്പൂപോലെ നഗരഗന്ധം
ഇരുപുറവും മാണ്ടുറങ്ങുന്നു
മേക്കപ്പുകാർ,
പക്കമേളക്കാർ,
കോറസ്റ്റുകാർ
എല്ലാവരുടെയും വിരലറ്റത്തുണ്ട്
ചുണ്ണാമ്പ്.

മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ട് മുൻപ്
വീ.ടീ* യിൽ വന്നിറങ്ങി പകച്ചു നിൽകെ
ചിത്രതൂണിൽ ചാരിയൊരു പെൺചിരിയോർക്കുന്നു.
ഒരു കാലുയർത്തിവെച്ച് ചെരിഞ്ഞ ചിരി
അന്നുമുതൽ
എന്റെ വിരൽത്തുമ്പത്തുമുണ്ട്
മായ്ചാലും മായാതെ
ചുണ്ണാമ്പ്.

*വിക്ടോറിയ ടെർമിനസ്

പി.ഹരികുമാർ

*വിക്ടോറിയ ടെർമിനസ്

സഞ്ചയനം

2010-08-16T08:47:00.007+05:30

രണ്ടറ്റം കൂട്ടിയൊക്കാതെ
മടങ്ങുന്ന കാഴ്ചയ്ക്കു
ഇരുളൊപ്പം ഗദ്ഗദങ്ങള്‍
സാക്ഷി.

തനിച്ചു വയ്യെന്നവളുടെ
മൊഴി
കയറിനിഷ്ടമായ്.
പ്രാണനു നക്ഷത്രത്തെയും

പിരിയും മുന്നെ
കുഞ്ഞുമ്മ കുഞ്ഞിനേകെ
കണ്ണുചോരുന്നതും
കുടുക്കുണരുന്നതും
ചെമ്പകമരം സാക്ഷി.
പൂക്കളെ തിക്കിമാറ്റി
തിങ്കളുമതു കണ്ടു.

കടലിലുപ്പു ചുവയ്ക്കുന്നത്
സങ്കടക്കാഴ്ച്ചകള്‍ കണ്ട്
വിറച്ചു ശോഷിക്കുന്ന
ചന്ദ്രന്റെ വിയര്‍പ്പിറ്റാകും
കണ്ണീരെന്നും ചിലര്

തിരകള്‍
ചാരം തിരികെ
കരയില്‍‍ തള്ളുന്നതും
സൂര്യനെ ഇരുളിലേക്കു പടിയിറക്കുന്നതും
ആരോട് കെറുവിച്ചാണ്.

********************

സംവിദാനന്ദ്

********************

ഒരു ചെരിപ്പുകുത്തിയുടെ ജീവിതം

2010-07-26T23:25:00.015+05:30

ഹോളി കഴിഞ്ഞ്
പല നിറങ്ങളില്‍
പല കൂട്ടങ്ങളായി
ആളുകള്‍ പോകുന്നു

ആളുകള്‍ക്കിടയില്‍
നിന്നൊരു പെണ്‍കുട്ടി നടന്നുവരുന്നു.
ഉടുപ്പാകെ കീറിപ്പറിഞ്ഞ്
രക്തം പൊടിയുന്നുണ്ട്;
ആളുകള്‍ ഹോളി കളിച്ചതാണ്.......

''അവളിപ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടാവുക;
ആളുകളൊക്കെ
ഹോളികളിക്കുന്നവരും
ഹോളികളിക്കുന്നവരൊക്കെ
ഇത്തരം ആള്‍ക്കൂട്ടമാണെന്നുമാവും."

ഞാന്‍ സ്കൂളിലൊന്നും പോയിട്ടില്ല
അവരൊക്കെ പഠിച്ചവരാണ്(?)
വെളുപ്പിനോട് ഏതുനിറം ചേര്‍ന്നാലാണ്
ചുവപ്പുണ്ടാവുകയെന്ന്
അവര്‍ക്ക് നന്നായറിയാം.

പക്ഷെ ഞാന്‍ ഇങ്ങിനെയാണ്
നിറങ്ങള്‍ ചാലിക്കാനറിയാത്ത
വരക്കാനറിയാത്ത
കൊത്തുപണികളൊന്നുമറിയാത്ത
ഒരു ചെരുപ്പുകുത്തി
തേഞ്ഞ ചെരിപ്പുകളില്‍ നോക്കുകയോ
വള്ളിപൊട്ടുന്നതില്‍
ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുകയോ തന്നെയാണ്!
*************

**********************
ദിനേശന്‍ വരിക്കോളി
*********************

ഹൃദയത്തിലെ എഴുത്തുകള്‍

2010-07-04T20:14:00.019+05:30

പറഞ്ഞുതീര്‍ത്ത വഴികളെക്കുറിച്ച്
ചിലപ്പോള്‍ ചോദിക്കുമായിരിക്കും നമ്മള്‍ .
കിളികള്‍ക്ക് വലിയ താല്‍പ്പര്യമൊന്നും
ഉണ്ടായിരിക്കില്ല എന്നിരിക്കിലും.
അവയ്ക്ക് ഒന്നും തന്നെ പറയാനുണ്ടായെന്നു വരില്ല.
പകരമവ ആകാശത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളുള്ള
ഒരു തൂവല്‍ നമുക്കു തന്നെന്നിരിക്കും.
തൂവലോ, ഓര്‍മയ്ക്ക് പുറത്തു
ഒരു നനുത്ത ചൊറിച്ചിലായി ആകാശത്തെ നമുക്കു പരിചയപ്പെടുത്തും.
അതിന്റെ ആഴങ്ങളില്‍ , മേഘങ്ങള്‍ക്ക് കൂട്ടിതുന്നാന്‍ പറ്റാത്ത ഒരു മുറിവിനെ ചൊല്ലി
സദാ വേദനിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ, മറന്നുതീര്‍ന്ന നേരങ്ങളെക്കുറിച്ചു
നാം സ്വയം ചോദ്യങ്ങളൊന്നും ചോദിച്ചെന്നിരിക്കില്ല .

********************

വി.ജയദേവ്.
******
ബ്ലോഗിലേയ്ക്ക്
ആനമയിലൊട്ടകം

സാക്ഷി

2010-06-20T18:41:00.005+05:30

ഇന്നലെവരെ
അയാള്‍
ഒരു സംഭവമല്ലായിരുന്നു.
ഇന്നിതാ
ആളുകള്‍ കൂടുന്നു
അയാളെക്കുറിച്ചുമാത്രം
വാക്കുകള്‍
നോട്ടങ്ങള്‍
എല്ലാം അയാളിലേയ്ക്കുതന്നെ.

ആരൊക്കെയോ അറിയാത്ത മുഖങ്ങളില്‍ വന്ന്
കര്‍ച്ചീഫിനാല്‍ മുഖം തുടച്ച്-
വാക്കുപൊട്ടി
ഒരിരിപ്പിരുന്നു.

ഇന്നലെ കവലയില്‍ ,
ഇട്ടിച്ചന്‍റെ പെട്ടിക്കടയില്‍
ഞങ്ങളൊരുമിച്ചിരുന്നു.

അതെ,
ഇന്നലെവരെ അയാള്‍ ,
ഒരു സംഭവമല്ലായിരുന്നു
ഇന്നിതാകുളിപ്പിച്ച്
പട്ടില്‍ പൊതിഞ്ഞ്
കിടത്തിയിരിക്കുന്നു.

ഒരിക്കലുമില്ലാത്തവിധം
അയാള്‍ എത്രമാത്രം
സന്തുഷ്ടനാവണം'
ഈ സംഭവത്തിന്
ദൃക്സാക്ഷിയാവാന്‍
കഴിയാതെപോയതില്‍
എത്രമാത്രം

*******

******************
ദിനേശന്‍ വരിക്കോളി
******************

*അകമേ മുറിഞ്ഞവ

2010-05-16T22:51:00.008+05:30

കുന്ന്‌, കുന്ന്‌ എന്നൊക്കെ
പറയും. ആകാശത്തോട്
തലമുട്ടിച്ചുയര്‍ന്നു നില്‍ക്കും.
വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളുടെ
ഉറവ പൊട്ടിക്കും.
സൂര്യനെ രാവിലെ രാവിലെ
കൂട് തുറന്നു വിടും.
പൂവായ പൂവൊക്കെയും
വാരിപ്പുതച്ചു നില്‍ക്കും.
കിളിയായ കിളികളെയൊക്കെ
പാട്ട് പഠിപ്പിച്ചു ചൊല്ലിക്കും.
എന്നാലും ഉള്ളിലെന്നുമുണ്ട്
ആരെയും കാണിക്കാതെ
ഒരു പേടി.
ഒരു തുമ്മലിലെങ്ങാനും
പറന്നു പോയാലോ?.
പ്രണയത്തിനും അതെ പേടി.
ഒരു വാക്കിലെങ്ങാനും
അപ്പാടെ തൂര്‍ന്നു പോയാലോ?.

2

ഇന്നലെയും എന്നെ
ഇവിടെയുമാരോ
അന്വേഷിച്ചു വന്നെന്നു
തെരുവിലാരോ പറഞ്ഞു.
മേല്‍വിലാസങ്ങള്‍
ഇടയ്ക്കിടെ
മാറിപ്പോകുന്നുണ്ടെങ്കിലും.
'' ഒരു മിന്നല്‍ പോലെയാണ്
വന്നത് . വന്നത് പോലെ മറഞ്ഞു.
ആ കണ്ണുകള്‍ മാത്രം
തറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു''.
മറ്റാരുമായിരിക്കില്ലെന്ന്
എനിക്കല്ലാതെ മറ്റാര്‍ക്കറിയാം.
പ്രണയമേ, നീ തന്നെ.
ജീവിതത്തിന്റെ
ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷയ്ക്കിടെ
പരോളിലിറങ്ങുന്ന
നിന്റെ കണ്ണുകള്‍.

3

ചിലങ്കയുടെ കാലടികള്‍
ഇരുട്ടില്‍ എങ്ങോട്ടാണ്
നടക്കുന്നതെന്ന്
ആരും പറയാതെ
അറിയാം.
അവള്‍ പുതച്ച
നിലാവിന്റെ അരികുകള്‍
ഇളകിപ്പറക്കുന്നത്
കൃത്യമായി
തെളിഞ്ഞുകാണുകയും
ചെയ്യാം. ഇരുട്ടിനെ
പാലപ്പൂവ് മണപ്പിക്കാന്‍
മറ്റാര്ക്കാവും ?.
പ്രണയമേ,
ചൂണ്ടു വിരലില്‍ ചുണ്ണാമ്പ്
എടുത്തു നീട്ടുകയെ വേണ്ടു.
നാളെ എല്ലും മുടിയും മാത്രം
ബാക്കി വെയ്ക്കാനായി
എന്നത്തേയും പോലെ
ഒരു രാത്രി കൂടി.
**************

വി.ജയദേവ്.
******
ബ്ലോഗിലേയ്ക്ക്
ആനമയിലൊട്ടകം

*( അടുത്ത് തന്നെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന '' ഒരു പൂമ്പൊടി കൊണ്ടും ഒരു പൂക്കാലം കൊണ്ടും '' എന്ന നൂറു കവിതകളുടെ സമാഹാരത്തില്‍ നിന്ന്.)

അടിപതറുന്നത്

2010-05-10T00:22:00.007+05:30

ഇവ അകംവേരുകളാണ്,
നൂലുപോലെ............
നല്ല ഇടയന്‍റെ ചിറകുകളാണ്
ചിതല്‍പുറ്റുപോലെ........

ഇവിടെയെവിടെയോ
നിദ്രയൊഴുകുന്നുണ്ടാകാം.

ചിലപ്പോള്‍ അകംവേരുക_-
ളാഴത്തില്‍ പടര്‍ന്ന്,
നനഞ്ഞ്...........!

ചിറകുകള്‍ മുളക്കുന്നത്
സന്ധ്യകള്‍ക്കാണ്.

ഒരു കരവലയത്തിന്‍റെ
മാസ്മരികതയോട്
ആഴത്തിലലിയുമ്പോള്‍
കവചം നഷ്ടപ്പെടുന്നത്
കര്‍ണ്ണനോ, കുന്തിക്കോ?

*****

പി. എസ്. രാംദാസ്.

ഗൃഹപാഠം

2010-05-02T22:33:00.007+05:30

ഉവ്വ് , ഇലകള്‍ തന്നെയാണ് ആദ്യം
പറഞ്ഞതും. വിലാസങ്ങള്‍ നാം പോലും
അറിയാതെ പൊടുന്നനെ അറ്റു പോവുമ്പോള്‍
അലിയാതങ്ങനെ നില്‍ക്കണം.

ആകാശത്തെപ്പോലെ, തലയല്‍പം
ഭൂമിയിലേക്ക് താഴ്ത്തിയിരിക്കണം.

നിലവിളികള ത്രയും കൊണ്ടുവരുന്ന
കാറ്റിന്റെ കൈവിരല്‍ത്തുമ്പില്‍
പിടിച്ചുനില്ക്കണമാദ്യം. പിന്നെയാണ് ചിറകുകള്‍ അഴിച്ചുകളഞ്ഞു
ഞരമ്പുകളില്‍ ഉന്മാദം നിറയ്ക്കുക.

ഉവ്വ്, നിഴലുകലെയാണ് ആദ്യമേ തള്ളിപ്പറയേണ്ടതും .

വി.ജയദേവ്.
******
ബ്ലോഗിലേയ്ക്ക്
ആനമയിലൊട്ടകം

തിലോദകം

2010-04-25T19:57:00.007+05:30

നാക്കിലയില്‍
ചിതറിയ എള്ളില്‍
കണ്ണീരില്‍
നീ ഒത്തിരി മൗനം
ബാക്കി വെച്ചു.

ഒടുവിലടക്കം പറഞ്ഞ
'നിന്‍ സുഖം തന്നെയെന്‍
ജീവിത'മെന്ന വാക്ക്
അജീര്‍ണ്ണം പുളിച്ചു തികട്ടുന്നു.

നിന്റെ ചിരിയൊഴിഞ്ഞ
തെരുവ്
മങ്ങിയ വെട്ടത്തില്‍
സ്വയം പ്‌രാകി നില്‍ക്കെ

ഇരുളിന്‍ പകര്‍ച്ചയാം
രൂക്ഷ ജലം
മുറതെറ്റി അന്നനാളം കുടഞ്ഞ്
കുരവള്ളി പൊട്ടി
അടിവയറ്റിന്‍ ഞരമ്പും പറിച്ച്
ദഹിക്കാത്ത ചോറോപ്പം
കടത്തിണ്ണയിലേക്ക്.
ചവയ്ക്കാതെ വിഴുങ്ങിയ മുളക്
പത്രകടലാസിന്‍ കോണിലെ
മരണ വാര്‍ത്തയ്ക്കു തിലകമായ്.

മഞ്ഞിന്‍ പുതപ്പു നീക്കി
പുലര്‍ സ്വപ്‌നത്തില്‍
നിന്റെ തിലോദകത്തിന് കത്തി
മാറിലുറക്കിയോന്റെ
ചിരി മുഴങ്ങി.

വിയര്‍ത്ത കണ്ണിന്‍
വിഭ്രാന്തിയില്‍
കാഴ്ചതെളിയെ
പതിവുകാരി തെരുവുപെണ്ണിന്‍
സ്ഥാനം തെറ്റിയ വസ്ത്രവും
ചിരട്ടയിലൊരു ഹ്രിദയവും
ബാക്കി
******

സംവിദാനന്ദ്
********

നൃത്തം

2010-04-18T22:24:00.006+05:30

നുരയും പതയുമൊടുങ്ങി,
അല്ല, ചരല്‍ക്കൂമ്പാരങ്ങളല്ല,
ചിലപ്പോഴൊരു ക്ലീഷേ,

നിലതെറ്റി വീണപ്പോള്‍ ...........
ഇടനാഴികളില്‍
നാടന്‍ കാറ്റുമണക്കുന്നത്
ഇന്നലെകളില്‍ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നല്ലോ.
ഒരു വൃത്തത്തിനുള്ളിലാണ്
നാം കൂടുകെട്ടുന്നത്.

അത്രയേ കഴിയൂ,
അതിനാല്‍ പറയാനുള്ളത്
ഇവിടെ കുറിച്ചേക്കുക.

കാറ്റെടുത്ത കരിയിലക്കൂട്ടത്തില്‍ പെട്ട്
എവിടെയെങ്കിലും വീണ്
അവ മുളപൊട്ടിയാലോ.
*******************

*******************
പി. എസ്. രാംദാസ്.
*******************

സ്വയം എഴുതാവുന്ന മഹസ്സറില്‍ നിന്ന്

2010-04-11T21:13:00.006+05:30

ശരീരത്തില്‍ നിന്ന്

ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷയ്ക്കിടെ

തടവ്‌ ചാടിയ

ഓര്‍മയുടെ ഈ ജഡത്തിനു

ഒരായുസെങ്കിലും പഴക്കം.

ജയില്‍ വളപ്പിലേക്ക്

പൂത്തിറങ്ങിയ

പൂവാകയുടെ ചുവട്ടില്‍

അത് മുളക്കാതെ കിടന്നിരിക്കും.

എന്നും തിളച്ചുനിന്ന ഹൃദയത്തെ

ഒരു പൂമ്പൊടി പൊള്ളിച്ചിരുന്നു.

ആരെക്കാളും അധികം

പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയിടത്ത്

ആഴത്തില്‍ അഞ്ചു മുറിവുകള്‍.

ഓരോന്നും മാരകം.

ആര്‍ക്കും അടുത്തറിയാവുന്ന

ശ്വാസത്തിനു മേല്‍

ആരുടെയോ കൈവിരല്‍പ്പാടും.

നെഞ്ഞിനുള്ളിലെ ബാക്കിവന്ന

നിലവിളിക്കു മേലെ ആരുടെയോ

കാലടികള്‍ കല്ലിച്ചു കിടപ്പുണ്ട്.

ഇത്രയും നാള്‍ മതിലിനപ്പുറം

ആരെയോ തേടി നടന്നവ.
**********************

വി.ജയദേവ്.
******
ബ്ലോഗിലേയ്ക്ക്
ആനമയിലൊട്ടകം

പാഠപുസ്തകം(അധികവായനയ്ക്കുള്ളത്‌)

2010-04-04T15:49:00.003+05:30

ഏഴ് ബീ യിലെ റഷീദിന്റെപപ്പഹരിയുടേ

തകർന്ന കാലും നോക്കി

അമ്മ ആമിന കരയുന്നു.

അധിക വായനയ്ക്ക്-

'മതമില്ലാത്ത ജീവൻ'

മാഷുടെചേതനയറ്റ ശരീരം,

പടരുന്ന അക്രമം.

മൂന്ന് എ യിലെ ശ്രീക്കുട്ടിയെ

മാഷ് തുടയിൽ നുള്ളി

ഗുരുത്വം 'പ്രതി'സന്ധിയിൽ.

അധിക വായനയ്ക്ക്-

സർക്കാർ സർക്കുലർ

'പെൺ കുട്ടികളെ അദ്ധ്യാപകൻ ഒറ്റയ്ക്കു

സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ വിളിക്കരുത്'

അഞ്ച് സീയിലെ 40 നക്ഷത്രകണ്ണുകൾക്കൂ ചാരെ

40 വെട്ടേറ്റു പിരിയുന്ന മാഷ്.

അധിക വായനയ്ക്ക്-

അങ്കണത്തിലെ അന്തിമ ദർശനസ്ഥാനത്തു

വെട്ടിയ ചേട്ടായിമരെ പൂമാലയിട്ട്

വരവേൽക്കുന്നതെങ്ങനെ.

രജനി,ശാലിനി,രഞ്ജിനി,രാജി

ഗ്ലോറി.....

പഴയത്‌പെറുക്കും

തെരുവുകുട്ടി അമ്മയോട്

'മരണത്തിനു രണ്ടു പക്ഷം ഉണ്ടോമ്മേ

ഈ എഴുത്തു മാമന്മാർ രണ്ടുപന്തിയിൽ ഓലിയിടുന്നത്?

അധിക വായനയ്ക്ക്-

മെംബർഷിപ്പ്, അവാർഡ്, മൂന്ന് റൗണ്ട് വെടി

ഒക്കെ നിന്റെ അപ്പൻ തരുമോ ഊച്ചാളി മോളെ.
**************************************

സംവിദാനന്ദ്
************

നടപ്പ്

2010-03-28T15:10:00.007+05:30

നട്ടുമാവിൽ ‍കണ്ണുടക്കിയോ
ചെളിയിൽകാലുടക്കിയോ
സമയംതെറ്റിയുള്ളവരവിൽ
ബെല്ലടിച്ചുകാണും
മാഷുവന്ന്‌ ഹാജർ ‍വിളിച്ചുകാണും
ചാപ്റ്റർ ‍തുടങ്ങിക്കാണും
വൈകിയെത്തിയതിന്‌ വെളിയിൽ നിർത്തും
ഹാജറിൽ ഒരുകുറിവീഴും
വാക്കുകൾ നഷ്ടപ്പെടും
കണ്ണുനീർവരും
ഒരുകരച്ചിലിന്റെ വക്കത്തുനിന്നെന്നെ
സൗമിനിടീച്ചർപിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി
വടയുംചായയുംവാങ്ങിത്തരും.

മിക്കക്ലാസ്സിലുംവൈകിയെത്തുന്നതുകൊണ്ട്‌
ഓണപ്പരീക്ഷയ്ക്ക് ഗ്രേഡ്കുറയും
ഉറക്കമിളച്ചുപഠിക്കാത്തതിന്
അമ്മയുംഗ്രേഡുകുറഞ്ഞതിനച്ഛനും-
പൊട്ടിത്തെറിക്കില്ല.

അമ്മ മീൻകറിയോ,കപ്പയോ ഉണ്ടാക്കുന്നതിരക്കിലോ-
മറ്റുവല്ലതിലെങ്കിലുമാവുംഅച്ഛനും.

നാലാംക്ലാസ്സിൽ
‍നാലുതവണതോറ്റകുട്ടിയായതിനാലും
വൈകിയെത്തുന്നതിനാലും-
പിറകിലെബെഞ്ചിൽ
മൂന്നാമതൊനാലാമതോ ആവും

സൗമിനിടീച്ചർക്കെന്നുമീ-
വള്ളിപൊട്ടിയചെരിപ്പിഷ്ടമായതിനാലൊ-
യെന്തോ-
എന്റെ കണ്ണുനീരുതുടച്ച്‌, കൈക്കുപിടിച്ച്‌,
കണ്ണുനീരിന്റെ
നനവുപൊടിയുന്ന-
പരിസരത്തുനിന്നും
നടന്നുപോകും
****************

ദിനേശൻ വരിക്കോളി
*********************

നര

2010-03-20T23:45:00.008+05:30

തല നരച്ചു
തലച്ചോറും നരച്ചു
ചെവി നരച്ചു
കണ്ണ്നരച്ചു,
മൂക്ക് നരച്ചു
നാക്ക് നരച്ചു
കഴുത്ത് നരച്ചു
പിന്നങ്ങോട്ട് താഴേയ്ക്കെല്ലാം നരച്ചു

എന്നിട്ടും മതിയാവാഞ്ഞ്
കുട നരച്ചു
വടി നരച്ചു
ചെരുപ്പും നടപ്പാതയും നരച്ചു.
വഴിയരികിലെ മരം നരച്ചു
മരച്ചുവട്ടിലെ ബെഞ്ചും നരച്ചു

ഗാന്ധിപ്രതിമ നരച്ചു
അം ബേദ് ക്കറും നരച്ചു

എന്നിട്ടും മതിയാവാഞ്ഞ്

ചങ്ങാതി നരച്ചു
കാമുകി നരച്ചു
അമ്മ നരച്ചു
അച്ഛന്നരച്ചു
അനിയന്, ചേച്ചിയെല്ലാം നരച്ചു

എന്നിട്ടും മതിയാവാഞ്ഞ്
പൂച്ച നരച്ചു
പട്ടി നരച്ചു
പശു, കാളയെരുമകള്‍നരച്ചു
കാക്ക നരച്ചു
പരുന്തും നരച്ചു
മരച്ചില്ല നരച്ചു

ആകാശം നരച്ചു
സൂര്യന്, ചന്ദ്രന്, നക്ഷത്രങ്ങള്‍ നരച്ചു

എന്നിട്ടും മതിയാവാഞ്ഞ്
രമണനും ചന്ദ്രികയും നരച്ചു
അല് ഫോണ് സച്ചനും പരീക്കുട്ടിയും നരച്ചു

വാക്ക് നരച്ചു
പേന നരച്ചു
കടലാസും നരച്ചു

പറയാന് വിട്ടുപോയതെല്ലാം നരച്ചു
നര നര നര നര നരച്ചു...
ഞാനും നിങ്ങളും നരച്ചു

*******************

ജയേഷ്
********

ജീവിതത്തോട് ഒന്നു രണ്ടു പരിഭവങ്ങള്‍

2010-03-14T19:01:00.006+05:30

ഞാനും മരണവും കൂടി ജീവിതമേ

നിന്നെയൊരു തണ്ടിലേറ്റി

നീങ്ങുമ്പോഴാവണം

വഴിവക്കിലാരോ പറഞ്ഞത് :
"കഷ്ടം, ഈ ജീവിതമിങ്ങനെ

തണ്ടോളമായാല്‍

താനെന്നു വിളിക്കണോ അതോ

തണ്ടിലേറ്റി നടത്തണോ? ".

ഒറ്റത്തണ്ട് പാലത്തില്‍ , ഈ

ദുരന്ത നാടകത്തിന്റെ നിഴല്‍

കണ്ടാവണം നീ കുതറിയതും

ഒഴുക്ക് വെള്ളപ്പിടച്ചിലില്‍ നിന്നു

ആ മരണം അതൊന്നു മാത്രം

നീന്തി കരപറ്റിയതും.

ജീവിതമേ, നിന്നെയും കൊക്കിലാക്കി

കണ്ണില്‍ മഴവില്ല് കുത്തുന്ന

മായക്കാഴ്ച്ചയിലങ്ങനെ

ഇരിക്കുമ്പോഴാകണം പൊന്നേ,
അങ്ങ് താഴെ പ്രലോഭനങ്ങള്‍ക്ക്

വാലു മുളച്ചതും ശബ്ദമുയര്‍ന്നതും.

ഒരു പാട്ട് ഒരു പാട്ടുമാത്രമെന്നു

ആരോ കൊതിപ്പിച്ചതും.

മനസ്സിന്റെ കാമനകളിലേക്ക്

കൊക്ക് പിളര്ത്തുമ്പോള്‍

ഓര്മത്തെറ്റ് പോലെ

നീയടര്‍ന്നു വീണതും.

ആരോ നിന്നെ റാഞ്ചുന്നത് കണ്ടും

ആസക്തികള്‍ ചുറ്റും ചിനക്കുന്നത്

കേട്ടും വെറുതെ ഞാനിരിക്കുന്നതും.
*******

വി.ജയദേവ്.
******
ബ്ലോഗിലേയ്ക്ക്
ആനമയിലൊട്ടകം

കവിത എന്നാല്‍ എന്താണ്?

2010-03-08T22:13:00.009+05:30

പഴയത് കവിതയാണ്
പുതിയത് കവിതയാണ്
ആധുനികം കവിതയാണ്
ഉത്തരാധുനികവും കവിതതന്നെ.
പിന്നത്തെ കവിത
മസ്തിഷ്കജ്വരമോ
ചിത്തഭ്രമമോ പിടിച്ച
കുറച്ച് കവിയന്മാര്‍
പറയാനറയ്ക്കുന്ന തെറികളും
കാണരുതാത്ത വൃത്തികേടുകളും
കേള്‍ക്കാനുളുപ്പുള്ള കഥകളും
മണത്താല്‍ ഛര്‍ദ്ദിക്കുന്ന നാറ്റങ്ങളും
അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ എഴുതിതീര്‍ത്ത്
അച്ചടിയന്ത്രങ്ങളില്‍
ദുര്‍ഗന്ധംനിറച്ച്
കടലാസുകളില്‍ പരത്തിയുണക്കി
റോഡരികില്‍
വ്യാപാരത്തിന് വച്ച്
കുഴിമടിയില്‍ മുടിയിരിക്കുമ്പോള്‍
വാങ്ങിക്കാനാളില്ലാതെ
റോഡില്‍ ദുര്‍മരണപ്പെടുന്നു.
പിന്നെ "കപി''യുടെ ഒടുക്കത്തെനിലവിളി
വായനമരിക്കുന്നു
വായനമരിക്കുന്നു..

****

ലീല ഉപാദ്ധ്യായ.

*****

അടരുകള്‍

2010-03-01T10:47:00.007+05:30

എന്നെ രേഖപ്പെടുത്താന്‍
എനിക്കൊരു വിസിറ്റിംഗ് കാര്‍ഡിന്‍റെ
ആവശ്യമില്ല.

ചിലപ്പോള്‍ ബാപ്പിലാഹരിയുടെ
സംഗീതത്തിനു പിറകെ
മദിച്ചുയര്‍ന്ന്,
മറ്റ് ചിലപ്പോള്‍ അശാന്തതയുടെ
ഓളങ്ങളില്‍ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞ്.....

നിറങ്ങളില്‍ നിന്നും
നിണമുതിരുന്നതെന്നാണ്, എപ്പോള്‍?
ചങ്ങലക്കണ്ണികള്‍ക്കിടയില്‍
പിടയുന്നവരെ
ലോകം കാണാതെ പോകുന്നു.

ചങ്ങലയുടെ രണ്ടറ്റങ്ങളിലും
ഇറ്റിത്തെറിക്കുന്ന
വിയര്‍പ്പു തുള്ളികള്‍
അദ്ധ്വാനത്തിന്‍റെതാണെന്ന്
നിങ്ങള്‍ തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു.

ആകാശം വിരിയട്ടെ!
അടര്‍ന്നു വീഴുന്ന മലരുകളില്‍
വസന്തം കണ്ണീര്‍ പൊഴിക്കുന്നത്
നമുക്ക് മറക്കാം.
********************

പി. എസ്. രാംദാസ്.
*********************

രാജി കത്ത്‌

2010-02-21T16:49:00.009+05:30

കൂട്ടരെ,
മുന്നറിയിപ്പില്ലാതെ ചുവപ്പക്ഷരങ്ങളുടെ
കൂട്ടപൊരിച്ചിലിലേക്ക്‌
പടിയിറങ്ങിയെന്നോര്‍ത്ത്‌
വിങ്ങരുത്‌
എന്റെമാത്രമായിനി മരുഭൂമിയില്‍
വിയര്‍പ്പുനാറ്റം ബാക്കി.

ഇപ്പോള്‍,
വെള്ളിയാഴ്ചയൊഴിവിന്റെ
കുപ്പിച്ചിരിയില്‍ നിങ്ങളുടെ
അരക്കെട്ട്‌ പുകച്ച സീഡിയിലെ
നീല സാരി പെണ്ണിന്റെ
മാറിടത്തിലിഴഞ്ഞ താലി
മീനമാസചൂടില്‍ വിയര്‍ത്ത്‌
ഞാന്‍ കെട്ടിയതാണ്‌

കോളേജ്‌ കുമാരനല്ല
കാദറിക്കാന്റെ മോനാ
മകൾക്കൊരു താലിയൊരുക്കാൻ
കണ്ണുചോര്‍ന്നു മുന്നില്‍ നിക്കെ
ന്റെ ചങ്ക്‌ പതറീന്നു പറഞ്ഞില്ലേ
ന്നാലും ന്റെ മോനെ നീയിതു നാട്ടാര്‍ക്കു.......

ഹെന്റെടീ! പറ്റിപോയല്ലേ
പണത്തിനൊപ്പം
നീയാവിശ്യപ്പെട്ട
ഫോട്ടോയെടുക്കുവാന്‍ ഷേവ്‌ ചെയ്ത
അതെ ബ്ലേഡാ.

പുതു മോഡിക്ക്‌ നാമെടുത്ത
സാമ്പത്തിക രേഖകളെല്ലാം
ബോഡിക്കൊപ്പം കാണും
ഇനി നീയായ്‌
നിന്റെ ലവരുടേക്കെ പാടായ്‌
************************

സംവിദാനന്ദ്

തല്‍സമയം സംപ്രേഷണം ചെയ്യപ്പെടാതെ പോയ നാടകങ്ങള്‍

2010-02-15T18:34:00.010+05:30

ലോകം ഉറങ്ങിക്കിടക്കെയാവും
അതുണ്ടാവുക.

കണ്ടവര്‍ ആരുമുണ്ടാവില്ല
ഓരോന്നും ഓരോ ചിത്രങ്ങളെന്നോണം
അവിടവിടയായി അവശേഷിപ്പിക്കും..........

ആള്‍കൂട്ടത്തിനിടയ്ക്ക് വന്നുനില്‍ക്കും
ആരോ ഒരാള്‍ ;
ആരുമറിയില്ല
ഒരു നിമിഷനേരത്തില്‍
പോയ്മറയുന്നത്...

ശേഷം എന്തെന്ന ചോദ്യമില്ല.
ആരായിരുന്നു?
എവിടെനിന്നായിരുന്നു?
എന്തിനായിരുന്നു?
ചില ചോദ്യങ്ങള്‍മാത്രം
എന്നും ഉയര്‍ന്നുവരും
വാക്കുകളില്‍ "നടുക്കമായും"
കാഴ്ച്ചയില്‍ "ഭീകരമായും"
ലോകം അപ്പോള്‍ ഉണര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും.

*******************

*സമര്‍പ്പണം: പൂണെയില്‍ ഭീകരാക്രമണത്തില്‍
മരിച്ചവരുടെ ഓര്‍മ്മയ്ക്കുമുന്‍പില്‍ .

ദിനേശന്‍വരിക്കോളി
*****

വാ പിളര്‍ന്നവ

2010-02-07T18:49:00.007+05:30

എന്നുമുണ്ട് കൂടെ. ഉഷ്ണിപ്പിച്ചും മേലാകെ ഉണര്‍ത്തിയും. ഉറഞ്ഞു കോപിച്ചും തുറിച്ചു നോക്കിയും. വാടിത്ത ളര്ന്നും വെറുതെ കാറിക്കരഞ്ഞും. വാക്കുകളൊന്നും പറയാതെ നിന്ന ഒരു പേക്കിനാവിലാവണം തുടക്കം. വിചാരങ്ങളൊന്നും പെയ്യാതെ നിന്ന വരണ്ട രാത്രികളിളവ വീണ്ടും. കാത്തുനില്ക്കാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ട് ഓടിക്കളഞ്ഞ ഓര്‍മകളില്‍ അവ പുളിച്ചു തികട്ടിയും. ഇടയ്ക്കിടെ മനം പിരട്ടിയും. ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിനിടയില്‍ നിന്നു അതെത്രയോ പ്രാവശ്യം തൊട്ടുവിളിച്ചിരിക്കും. ആരവങ്ങള്‍ക്കിടെ അത് ഒച്ചകളെയെല്ലാം അണച്ച് ഓരോ സ്വകാര്യങ്ങള്‍ ചൊറിഞ്ഞുണര്‍ത്തി നമ്മെ പനിപിടിപ്പിച്ചും. പകലുറക്കത്തില്‍ നൂണ്ടു കയറിവന്നു ഉച്ച വെയിലിലേക്ക്‌ നിര്‍ദ്ദയം പടിയിറക്കിവിട്ടും. എന്നാലും ആ വേതാളച്ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം ഓരോരോ ഉത്തരങ്ങള്‍ നാം മനസ്സിലോര്‍ത്തുവയ്ക്കും, വെറുതെ .

*******************************************************************************

*************
വി. ജയദേവ്.
*************

കോഴിബിരിയാണി

2010-01-31T09:22:00.010+05:30

അയ്യലത്ത് അപ്പയുടെ
കോഴി,
കേശവന്‍ നമ്പൂരിയുടെ
കശുവണ്ടി,
നാണുനമ്പ്യാരുടെ
തേങ്ങ,
ഇതൊക്കെ ആണ്
വെറും മൊയ്തുവിനെ
കള്ളനാക്കിയത്.

അങ്ങനെയൊരു
കര്‍ക്കിടകത്തിലാണ്
കടൂരില്‍ നിന്നുമൊരാള്
കന്നിയായി
കടല്‍ കടന്നത്.

മൊയ്തൂക്ക
ആദ്യം കെട്ടിയത്
മല പോലത്തെ
മതിലാണ്,
പിന്നീട് നാലുകെട്ടി.

ഓലപ്പുര
ഒന്നാം നമ്പര്‍ മാളികയായി
അവതരിച്ചെന്ന്
എത്തിനോട്ടക്കാരാണ്
മനസ്സിലാക്കിയത്.

മൊയ്തൂക്ക
അത്തറ് കൊണ്ടുവന്നതിനു ശേഷമാണ്
കടൂരിലെ കര്‍ഷകര്‍
വിയര്‍പ്പുനാറ്റത്തെ കുറിച്ച്
ഉത്കണ്ഠപ്പെടുന്നത്.

മൊയ്തൂക്കയുടെ
കോന്ത്രമ്പല്ലിന്റെ
കോംപ്ലക്സ് കാരണമാണ്
സുന്ദരികളായ
ആയിസുമ്മ,കതീസുമ്മ,
ആമിനുമ്മ,പിന്നെ
പേരറിയാത്തൊരു പെണ്‍കിടാവ്
എന്നിവര്‍ക്ക്
പര്‍ദ്ദയിടേണ്ടി വന്നത്.

മൊയ്തു കോംപ്ലക്സിന്റെ
ഉദ്ഘാടനമാണിന്ന്‌
പറഞ്ഞുനില്ക്കാന്‍ സമയമില്ല,
കോഴിബിരിയാണി
തീര്‍ന്നുപോകും.

--

**********
പ്രമോദ്. കെ. എം
**********

നടത്തം

2010-01-24T19:47:00.015+05:30

നടക്കുന്നത്
രണ്ട് കാലിലല്ല
വഴിയിലും വരമ്പിലുമല്ല
കൂടെയുണ്ട്
ഒരു നാട്ടുമാവിന്‍റെ തണലും
ഇത്തിരി നിലാക്കുളിരും
ഏത് നട്ടുച്ചയ്ക്കും.

നിരത്തുവക്കില്‍
ഇപ്പോള്‍ ഇല്ലാത്ത
ഓലക്കുടിലില്‍
നിന്നുയരുന്നുണ്ട്
ശേഖരേട്ടന്‍റെ
ഇരുന്നൂറ് മില്ലി തെറി.

ബാറിലെ അട്ടഹാസങ്ങള്‍ക്കിടയിലും
കാതില്‍ വീഴുന്നത്
വേലായുധേട്ടന്‍റെ
തെങ്ങിന്‍ കള്ള് മണക്കുന്ന
ഒരു പ്രണയ ഗാനം.

നികത്തി ടാര്‍ ചെയ്ത
കൂനിടവഴിയുടെ വക്കില്‍
പൂക്കാത്ത കൊന്നയ്ക്ക്
പൂ ചൂടിച്ച് നില്‍പാണ്
പാവാടയും ജമ്പറുമിട്ട
ഒരു പുഞ്ചിരി.

കാതില്‍ അലയ്ക്കുന്നുണ്ട്

തീവിയുടെ നിര്‍ത്താത്ത കൂക്കിവിളിയില്‍
പിളര്‍ന്നുപോയ

പശുകുട്ടിയുടെ നിലവിളി.

മാറാപ്പില്‍
പരാതികള്‍ ‍, പരിഭവക്കുറുകലുകള്‍
ഓഫീസിലെ
അശ്ലീലം തെറിക്കുന്ന തുപ്പലുകള്‍
നീറിക്കിടപ്പുണ്ട്
'' കൊതിക്കല്ലുകള്‍ വന്നുകൊണ്ട*
ഉടല്‍ മിനുപ്പിന്‍റ് മുറിവായകള്‍ ‍''
നടത്തം
അവസാനിക്കുന്നില്ല.
*******
*സെറീനിയുടെ ഉപ്പിലിട്ടത് എന്ന കവിതയില്‍ നിന്ന്

*********
ടി. വിനോദ് കുമാര്‍
*********

ആത്മഗതങ്ങള്‍

2010-01-17T11:50:00.009+05:30

നിന്നിലേക്കു നടന്നെത്താന്‍
എടുത്തതിന്റെ
ഇരട്ടി നേരം വേണ്ടി വരുന്നു
എനിക്കെന്നിലേക്ക് ഓടിയെത്തുവാന്‍
എന്നിട്ടുമെങ്ങും എത്തുന്നുമില്ല
കണക്കിലെയോരോ വിരോധാഭാസങ്ങള്‍

വെറുംയാത്രയുടെ സാരമില്ലായ്മയല്ല
മടക്കത്തിന്റെ ഭയാനകതയാണ്
ആരവപ്പെടുന്ന സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ചല്ല
മൌനവൃതത്തിലിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചാണ്

അനസ്തേഷ്യയില്ലാതെ
പച്ചമുറിവിലേക്ക് കത്തി അമര്‍ത്തുന്നു സൌഹൃദങ്ങള്‍
മന്ത്രവാദിയുടെ കയ്യില്‍ പിരിഞ്ഞ് വേര്‍പെടുന്ന
കോഴിത്തലയാണു പ്രാണന്‍
കൂടു വിട്ടോടുവാന്‍ കുതിച്ചിട്ടും വിജയിക്കുന്നില്ല

പ്രാണനും പ്രാണനില്ലായ്മയുടെയും ഇടയില്‍
ശരീരം തൂങ്ങിയാടുന്നു.

സമപാതകളിലല്ല
വൃത്തത്തിനുള്ളിലാണു നമ്മള്‍
എവിടെ വെച്ചും
പരസ്പരം പിടികൂടാം
മര്‍‍ദ്ദിക്കപ്പെടാം,
വേണമെങ്കില്‍ ‍ സ്നേഹിക്കപ്പെടാം
എന്നിട്ടും
കണ്ടിട്ടും കാണാത്ത മാതിരി
കേട്ടിട്ടും കേള്‍ക്കാത്ത മാതിരി

ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍‍
ശൂന്യമെങ്കിലും
ഭാരക്കുറവിന്റെ സുഖം.

ഹൃദയ ഞരമ്പുകളെയാണ്
ആസിഡ് ഇറ്റിച്ച് കരിയിക്കുന്നതെങ്കിലും
ഇരിക്കുന്ന കൊമ്പു തന്നെയാണു
മുറിക്കുന്നതെങ്കിലും
അവസാന ഇഴയുമറ്റ് അകലുന്നതിലെ സുഖം

ആരുടെ ആരാണു ഞാനിപ്പോള്‍‍ ?
ആരുടെയുമാരുമല്ലാതിരിക്കുന്നതിന്റെ സുഖം

ഏതൊക്കെ ഋതുക്കളാണ് ജീവിതത്തിനെന്ന്
തിരിച്ചറിയാന്‍
പിരിയേണ്ടി വരുന്നുവെന്നത്
പിന്നേയും സുഖം.

സുഖം സുഖമെന്ന് അടിക്കടി ചിരിക്കുന്നെങ്കിലും
‘സ‘ യ്ക്കും ‘ഖ’ യ്ക്കും ‘മ’ യ്ക്കുമിടയിലെ
കരച്ചിലിന്റെ സമാഹാരങ്ങളെ വായിച്ചെടുക്കാന്‍
ആരു‍ മിനക്കെടുന്നു.

********

ദേവസേന

നടി

2010-01-10T13:37:00.009+05:30

അഭിനയിക്കുമെന്ന്

സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിട്ടില്ല

ജീവിക്കണമെന്നു മാത്രം സ്വപ്നം കണ്ടു

മൊട്ടുകമ്മലുമാറ്റാനും മൂക്കിത്തിപുതുക്കാനും

ഒരുജോലിയെന്നേ കരുതിയുള്ളു

തുണിക്കടയിൽ പുതുമണങ്ങളിൽ

തന്നെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.

ഇടയിലെപ്പൊഴൊ ഒരു മണം

അവളെ പിന്തുടർന്നു

പുതുപ്പണത്തിന്റെ കൊഴുപ്പ്

പിടിച്ചടക്കാനുള്ള കുതിപ്പ്

കിന്നാരം,പൊന്നാരംപറഞ്ഞവൻ

നെഞ്ഞിൽ കയറി

ഓർമ്മയ്ക്കെന്നു പറഞ്ഞു അപ്പാടെ പകർത്തി

മുഖത്ത് ഛായം തേച്ചിട്ടില്ല

ഒരു സീനിലും അഭിനയിച്ചിട്ടില്ല

ഗ്ലിസറിൻ എന്നു കേട്ടിട്ടുപോലുമില്ല

കമ്പ്യൂട്ടർ ഉപയോഗിക്കാറുമില്ല.

അവനായ്

ഒരിക്കൽമാത്രം

തൊടുമ്പോഴൊക്കെ ഇക്കിളി-

കൊണ്ടെതിർത്ത

‘ഗ്രാമീണപെൺകൊടി‘

നെറ്റിലെ

ഏറ്റവും വലിയ നടിയാണ്

തകർത്തഭിനയിച്ചത്

അവസാനരംഗത്തിലാണ്

കാഞ്ഞിരമ്പാറയിൽ നിന്നും

താഴെക്കൊരു ചാട്ടം

മരങ്ങളൊക്കെ

അരുതുമോളെ എന്നുപറഞ്ഞ്

കൈകളുയർത്തിതടഞ്ഞു

വസ്ത്രങ്ങളൊക്കെ മരച്ചില്ലകൾക്കേകി

പിറന്നപടി താഴെ നുറുങ്ങികിടന്നു

സീൻ മഹസ്സറെഴുതുന്നതിനിടയിൽ

ആരോ പറഞ്ഞു

‘ഉപയോഗിച്ചുടഞ്ഞുപോയ്‘
********

സംവിദാനന്ദ്
**************

സ്ത്രീയേ, ഞാനും നീയും തമ്മിലെന്ത് ?

2010-01-03T23:16:00.008+05:30

കത്തുന്ന കടല്‍ക്കാറ്റും
ഉയരങ്ങള്‍ തെന്നുന്ന
ആകാശപ്പറവയും
പങ്കുവയ്ക്കുന്നത്
പാതിയും കടല്‍ തിന്ന
ഒരു മരക്കപ്പലിനെ.
അതിന്‍റെ പാതിയും ദ്രവിച്ച
പാഴ്മനസ്സിനെ.
കാലം തുളയിട്ട
കാമവേഗങ്ങളെ.
പൌരാണിക നാവികരാം
നമ്മള്‍, പ്രണയത്തിന്‍റെ
ആഴങ്ങള്‍ തൊട്ടൊരു
നങ്കൂരത്തുരുമ്പിനെ.
ആകാശമെനിക്കിന്നും
ആഴങ്ങള്‍ നിനക്കന്നും
അകമേ തികട്ടുന്ന
വന്യപ്രലോഭനങ്ങള്‍.
ഞാന്‍, തീരങ്ങള്‍
തനിച്ചുരുവിടുന്ന
നിഷ്ഫല പ്രാര്‍ത്ഥന.
അവള്‍, കടലുപ്പ്‌ നീറ്റുന്ന
മുറിവായകളുടെ
നിശബ്ദ വിലാപം.
അവളും ഞാനും
പങ്കുവയ്ക്കുന്നത്
കാലം ചോര വാര്‍ത്ത
ഒരോര്‍മയെ.

രണ്ട്

ആ ചോരകുടിയന്‍കാലത്തെ
നമ്മള്‍ തൊട്ടതൊരു
ചുവന്ന പൂവിതള്‍ കൊണ്ട്.
ഉടലാകെയുലച്ചുകളഞ്ഞ
ഉഷ്ണവിഭ്രാന്തികളെ
അവളൊരു പച്ചിലത്തണല്‍ കൊണ്ട്.
പ്രാണനെ ദക്ഷിണയായി ചോദിച്ച
രാത്രികളെ ഞാനീ കവിത കൊണ്ട്.

ആത്മഹത്യകളുടെ ഓര്‍മ നാളാണിന്ന്.
മരണത്തോടു ഞാനെന്‍റെ
പ്രണയം തുറന്നുപറഞ്ഞ നാള്‍.
കപ്പല്‍ച്ചേദങ്ങള്‍ ഇരമ്പുന്ന
ഉള്‍ക്കടലിന്‍റെ തിരമുനകളോടു
വീണ്ടും കടം പറഞ്ഞ നാള്‍.
നന്കൂരങ്ങളുടെ ശവപ്പറമ്പില്‍
വീണ്ടുമൊരു ആകാശക്കീറ്
ഇരുട്ട് കോര്‍ത്തുകിടന്ന നാള്‍.
ഇന്ന്, തുരുമ്പ് ചുവയ്ക്കുന്ന
ചുംബനം പൊള്ളിച്ച
ഓര്‍മകളുടെ സഹശയനം.
കപ്പല്‍ച്ചേദങ്ങള്‍ കണ്ട
ഏകാന്ത നാവികന്‍റെ
അന്ത്യകുമ്പസാരം.
ആത്മഹത്യകളുടെ ഓര്‍മ നാളാണിന്ന്.
പ്രണയത്തോട് ഞാനെന്‍റെ
മരണം തുറന്നുപറഞ്ഞ നാള്‍.

അവള്‍, അമര്‍ന്നുടഞ്ഞു
പോയൊരു പ്രാര്‍ത്ഥന.
ഞാന്‍, നാളിത്രയും
വാകീറിക്കരഞ്ഞൊരു വാക്ക്.

മൂന്ന്

അവളും ഞാനും
പങ്കുവയ്ക്കുന്നത്
ഒരു വിചാരത്തെ.
ഓര്‍ത്തുവയ്ക്കുന്നത്
നഗ്നമൊരു വഴിയെ.
നഗരം വായനാറ്റങ്ങളിലേക്ക്
ഉണരുംമുന്‍പത്തെ രാവില്‍
കടലോര നിശാസത്രത്തില്‍
പരസ്പരം കണ്ണുകളില്‍
കടല്‍ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ
എപ്പോഴോ അവളോര്‍ത്തിരിക്കാം:
പിരിയാതെ വയ്യ നമുക്കിനി.

അവള്‍, പിറക്കാനിരിക്കുന്ന
മരുവസന്തത്തിന്റെ കാമിനി.
ഞാന്‍, ആരുടെയോ
നഖത്തുള വീണ നിലവിളി.
ഓര്‍മയുടെ ഇരുണ്ട
ചരല്‍വഴിയിലൊരു
മുദ്രാവാക്യത്തിന്‍റെ
വേച്ചുപോയ കാലൊച്ച.
ഇരുളിന്‍റെ അടിവയറ്റില്‍
എവിടെയോ തണുത്ത
തോക്കിന്‍കുഴല്‍ നിശ്വാസം.
വേട്ടമൃഗം കോമ്പല്ലില്‍
കോര്‍ത്തെടുത്തും
വേഗത്തിന്‍റെ കിതപ്പാറ്റിയും
തളര്‍ത്തിയ ഒരു ജന്മമിത്രയും.

സാക്ഷിയും വഴിയുമാര്?
അവള്‍ എന്നും
ജീവിതത്തിന്‍റെ ഒരിര.
******************

******************
വി. ജയദേവ്.
******

സംശയം

2009-12-28T15:18:00.007+05:30

കശാപ്പ് ശാലയിലേയ്ക്ക്

അറവുമൃഗങ്ങള്‍ പോകുന്ന

നിരയായിരുന്നത്

പരസ്പരം നോക്കാതെ

ഒന്നും മിണ്ടാതെ

അവയുടെ കണ്ണുകളില്‍

മരണഭയം അല്ലായിരുന്നു

സ്വര്‍ ഗ്ഗത്തിലെ കട്ടില്‍ ഉണ്ടാകുമോ

നരകത്തില്‍ ഒരു പായെങ്കിലും

നല്കുമോയെന്ന സം ശയമായിരുന്നു

ആരും ഒന്നും മിണ്ടീല്ലെങ്കിലും !

വണ്ടി പുറപ്പെട്ട്

കുറേ കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ്‌

ചുമ്മാ നോക്കിനില്ക്കുകയായിരുന്ന

എന്നെയെന്തിന്‌ കൊണ്ടുപോകുന്നെന്ന്

സം ശയം !

സ്വര്‍ ഗ്ഗമോ നരകമോ

കട്ടിലോ പായയോ?

പിന്നേം സം ശയം
************

ജയേഷ് ************

നിന്നേക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മ്മകള്‍ ...

2009-12-21T00:06:00.015+05:30

നിന്‍റെ ഓരോ കുറിയിലും
ഓരോരോമയില്‍പ്പീലി
നീ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നുവല്ലോ?
നാമന്ന് ചിത്ര ശലഭങ്ങളായിരൂന്നുവല്ലോ?

മുറിനിറെ ഇന്ന്
നിന്‍റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ പീലിവിടര്‍ത്തുന്നു.
പുസ്തകങ്ങളില്‍ സൂക്ഷിച്ചവ
ഓരോന്നായി
വിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നൂ ഇന്ന്.

ഓര്‍മ്മകള്‍ പൊടിതട്ടി
മാറ്റുമ്പോള്‍
ഒരു ചിത്രശലഭം പറന്നുവരും
വീട്ടാക്കടങ്ങളുടെ
ഓര്‍മ്മയില്‍ അവ മുറിവിട്ടുമാറുന്നില്ല.

പക്ഷെ ഇന്ന് കവിതകളൊന്നും
എഴുതാറില്ല
ഇല്ല
നിന്‍റെ കത്തുകളൊന്നും
ഇന്നെന്നെ തേടിവരാറുമില്ലല്ലോ?
******************

ദിനേശന്‍വരിക്കോളി

********************

ചാവേര്‍ക്കാഴ്ച്ചകള്‍ അഥവ ആട് അങ്ങാടിയറിയുമ്പോള്‍

2009-12-13T17:10:00.006+05:30

നട്ടുച്ച തിളക്കും
നിരത്തില്‍
ചുവപ്പ്
ചിതറിക്കിടക്കുന്നു.

പകുതിയറ്റകൈകളുമായ്
കൈവണ്ടികള്‍
ആകാശത്തിലേക്ക്
തുറിച്ചു കിടക്കുന്നു
ചിതറിയ കാബേജ് തുണ്ടുകള്‍
പീലികരിഞ്ഞ
കണ്‍പോളകള്‍പോലെ
മലര്‍ന്നുകിടന്നു
ചതഞ്ഞുതൂറിയ
തക്കാളിക്കുടര്‍മാലകള്‍
ചാര്‍ത്തിയൊരൊറ്റക്കണ്ണട-
യുടഞ്ഞുകിടന്നു
വാററ്റ ചെരുപ്പുകള്‍
പല്ലുകള്‍
എല്ലിന്തരിപ്പുകള്‍
കാളക്കുറവുകള്‍
കത്തികള്‍
കശാപ്പുമണങ്ങള്‍
മാടികെട്ടിയ
തൊലിക്കെട്ടുകള്‍
തകര്‍ന്നമുക്കാലിയില്‍
തുടലറ്റതുലാസ്സിന്തട്ടുകള്‍
തുറക്കണ്ണൂരുട്ടും
ആട്ടിന്‍ തലകള്‍
ഉരുകിയ ടാറിലങ്ങനെ
ചില്ലുകാഴ്ച്ചകള്‍
തറഞ്ഞുകിടന്നു
ചോരവാലുന്ന
ചാലുകളിലാകാശം
പിഞ്ഞിക്കിടന്നു.

നിശ്ശ്ബ്ദത വീണുപൊള്ളിയ
നടപ്പാതയില്‍
ചുവപ്പ് രേഖവീഴ്തിക്കൊണ്ട്
ഒരു കുട്ടി
അരയില്‍ നിന്നുര്‍ന്ന്പോയനിക്കര്‍
ഇടംങ്കൈകൊണ്ടുതാങ്ങി
വലങ്കൈകൊണ്ട്
പട്ടയുരുട്ടി നീങ്ങുന്നു.
*************************

**************
ജയന്‍ കെ.സി.
**************

പോയിന്റ്‌ ബ്ലാങ്ക്

2009-12-06T17:06:00.006+05:30

ഈ വെടിയുണ്ടകള്‍ക്കും
പല മരണങ്ങള്‍ക്കുമിടയില്‍
എവിടെയോ എപ്പോഴോ
ഒരു തോക്ക് ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ട്.
വെടിയുണ്ട തുളച്ചിറങ്ങി
ചിതറിയ ഓര്മകള്‍ക്കിടയില്‍
ആരോ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടുപോയ
അമ്ലത്തുള വീണ പ്രണയം.

മരണക്കുറിപ്പില്‍ ആരും
തോക്കിന്റെ നിസ്സഹായത
പരാമര്ശിച്ചെന്നിരിക്കില്ല.
കാഞ്ചിയുടെ മെയ് വഴക്കവും
ചരിത്രമായി മാറിയിരിക്കും.

അനുശോചനങ്ങള്‍ക്കിടെ ആരും
ഓര്‍ക്കില്ല നിന്നെ. എന്നുമുള്ളില്‍
ഉന്‍മാദം നിറച്ചു നിന്ന നിന്നെ.

അകമേ കലമ്പി നിന്നു
കൊടുങ്കാറ്റു പുതച്ചു വന്ന
പ്രണയത്തെ.

ഈ ചോരച്ചാലുകള്‍ക്കും
ആത്മഹത്യ ചെയ്ത
വെടിയുണ്ടകള്‍ക്കുക്കുമിടയില്‍
പിടയ്ക്കുന്ന ഒരു നീല ഞരമ്പ്‌
സ്വയം ഉണര്ന്നിരിപ്പുണ്ട്.
********
(സമര്‍പ്പണം:- നിര്‍മലാ ജോസഫിന് )
*************

വി. ജയദേവ്.
******

മൂന്നു കവിതകള്‍

2009-11-29T23:49:00.005+05:30

മൗനം
ഉത്തരങ്ങളോടിണചേരാന്‍
വെമ്പുന്ന
ചോദ്യങ്ങളുടെ
രണ്ടറ്റത്തായി
നമ്മുടെ മൗനം

ഉത്തരം

ഒരു പക്ഷെ ,
ഒരുനെടുവീര്‍പ്പ്
ഇടമുറിഞ്ഞ്,
അര്‍ത്ഥം കൈവിട്ടൊരുതേങ്ങല്‍,
ഗതിവേഗം മറന്നു
പോയൊരു നിശ്വാസം
ഒരായിരംചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക്
ഉത്തരമായേക്കാം
ജീവിതം

പുറപ്പെടലിന്റെയും
എത്തിചേരലിന്റെയും
ഒത്ത നടുക്ക്,
ആകസ്മികമായൊരു
കണ്ണുചിമ്മലില്‍
വീഴ്ചയും താഴ്ചയും
തിരിച്ചറിയാനാവാത്തൊരു
നൂല്‍പാലയാത്ര

============

രാജേഷ്‌ ചിത്തിര

അബു ദാബി
****************

വികൃതാക്ഷരങ്ങള്‍

2009-11-22T13:24:00.005+05:30

മറുകരകാണാത്ത
ബോധത്തിന്റെ വക്കിലുടെ
വഴുക്കിയൊരു യാത്ര.

പിന്നാമ്പുറത്ത്
വെയിലില്‍ പൊരിഞ്ഞ്‌,
മഴയില്‍ ചീഞ്ഞ്‌
അക്ഷരക്കൂട്ടങ്ങള്‍
ചിതറിക്കിടക്കുന്നു;

പടിവക്കില്‍
വേലിപ്പുറത്ത്
വഴിവളവില്‍
ഉറങ്ങുന്നു ചിലര്‍.

പൊടിപറത്തിയ
ബസ്സിന്റെ തിരക്കിനിടയില്‍
വീര്‍പ്പുമുട്ടിയും
ഞെരിഞ്ഞും.

നഗര കുപ്പത്തൊട്ടിയില്‍
മൂക്കുപൊത്തി,
രക്ഷക്കായി നിലവിളിച്ചും
കമ്പോളത്തിന്റെ
വിലപേശലുകളില്‍
കണ്ണുതള്ളിയും
അലയുന്നുണ്ടവ.

വിരിച്ച
കീറത്തുണിയില്‍
ചിതറിവീണ നാണയത്തുട്ടിനെ
കെട്ടിപ്പിടിച്ചൊരക്ഷരം;

ഇടറോഡിന്റെ മൂലയില്‍
വാര്‍ന്ന രക്തത്തിലുമൊന്ന്

വിശ്വാസ മഴയില്‍ കുളിച്ച്
ഓടയില്‍, കൂട്ടമായാണ്‌
ചിലതിന്റെ ഒലിച്ചു പോക്ക്‌

ഉരുക്കു ചക്രം ചതച്ചരച്ച്
വികൃതമാക്കിയ മറ്റൊന്ന്
പാളത്തിലും!

വരണ്ട സൂര്യന്‍
കണ്ണില്‍ കത്തി

ചേര്‍ത്തു വെക്കപ്പെടാതെ
ബാക്കിയായ മറ്റൊരക്ഷരം
പൊള്ളലോടെ താഴേക്ക് !

കണ്ണുതുറന്നപ്പോള്‍
കൈ തടഞ്ഞത്
കട്ടില്‍ക്കാലായിരുന്നു.
******************

സി.പി.ദിനേശ്
***************

സങ്കടദ്വാരം

2009-11-15T19:23:00.006+05:30

ഒരിക്കലും തുറക്കാതെ കിടന്ന
പ്രണയത്തിന്‍റെ ലവല്‍ക്രോസില്‍
കൂട്ടുകാരിയുടെ വഴിമുടക്കി
അനാഥം ശവമായിക്കിടന്നവള്‍
ഇന്നലെ, യെന്നോടുകരഞ്ഞവള്‍ .

വാക്കുകള്‍ കടം വീട്ടി മുടിഞ്ഞു
രാത്രിയില്‍ ഉറക്കത്തെയാര്‍ക്കോ
ഒറ്റുകൊടുത്തുകിട്ടിയ
ഓര്‍മ കൊണ്ടുമുറിഞ്ഞവന്‍
മുമ്പെന്നോ എന്നോടു
മൗനത്തിനു വിലപറഞ്ഞവന്‍ .

വരുവാനുണ്ട് ഒരാള്‍ കൂടി.
കടലിരമ്പംകൊണ്ടു
കരള്‍പിളര്‍ക്കുമൊരാള്‍ .
കളിയിമ്പംകൊണ്ടു
കലി ശമിപ്പിക്കുമൊരാള്‍ .
മറവിയുടെ കുമ്പസാരം കഴിഞ്ഞ്
തീറെഴുതികിട്ടിയ പാപം
കുടിക്കാനൊരുങ്ങി ഒരാള്‍
ഇടയ്ക്കെപ്പൊഴോ എനിക്ക്
സൗഹൃദം പണയം തന്നവന്‍ .

ശവവണ്ടിയിലെ കൂട്ടിരിപ്പിന്
ഒരു തീവണ്ടിപ്പുകക്കരിമണം.
ഓര്‍മയ്ക്കുമേല്‍ കോറിവരഞ്ഞു
മൂര്‍ച്ചയഴിഞ്ഞകത്തിമുന.
നാവുവീണ്ടൊരു പാനപാത്രം
ശവവണ്ടിയിലെ കാത്തിരിപ്പിനു
മേല്‍വിലാസം ആരെ നോക്കുന്നു?
****************************

വി.ജയദേവ്.
******************

മുറി മാറ്റം

2009-11-08T14:36:00.009+05:30

മഞ്ഞില്‍ പൊതിഞ്ഞ

ഒരു നവംബര്‍ രാത്രി

ഉറങ്ങാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന നഗരം

ഉറങ്ങാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഞാന്‍

ശവപ്പെട്ടിയിലെന്ന പോലെ

ഓര്‍ത്ത് കിടക്കുകയാണ്

സ്വപ്നങ്ങള്‍ പോലും മരവിക്കുന്ന

തണുപ്പ്, കുത്തിനോവിക്കാന്‍ ഒരു കൊതുക്.

മുറി മാറിയതല്ല,

മുറിഞ്ഞ് മാറിയ പോലുണ്ട്.

അപ്പുറത്തെ കെട്ടിടത്തില്‍

ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ,

ജീവിതത്തിന്റെ ഒച്ചകള്‍

നേര്‍ത്ത് നേര്‍ത്തില്ലാതായി.

ഇവിടെ,

നിശ്ശബ്ദത നിറഞ്ഞ് നിറഞ്ഞ്

ചോര്‍ന്നൊഴുകാന്‍ തുടങ്ങുന്നു.

പഴയ മുറിയിലെ

കാലൊച്ചകള്‍ സൂക്ഷിക്കാന്‍

ഈ മുറിയില്‍ സ്ഥലമില്ല,

അല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍

ഇപ്പോള്‍ ഒരു സുഹൃത്തിനോട് പറഞ്ഞ പോലെ

പരിചയമില്ലാത്ത പെണ്ണിനെ

കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടക്കുന്ന പോലുണ്ട്

പുതിയ മുറിയിലെ ഉറക്കമെന്ന്

തോന്നില്ലായിരുന്നു.

ഞാന്‍ തിരിച്ചെത്തി.

ശവപ്പെട്ടിയേക്കാള്‍ തണുത്ത രാത്രി

എവിടെയോ ഒരു ഘോഷയാത്രയുടെ

ആരവങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്,

എന്തിനായിരിക്കുമോ എന്തോ!

*************************

ജയേഷ്
******

തുറന്നിട്ട ജാലകം

2009-11-01T17:51:00.010+05:30

പാതി ചാരി
ഞാന്‍ നിവര്‍ന്നു കിടന്നു
എന്റെ അനുരാഗത്തിന്റെ
പൂപ്പല്‍ പിടിച്ച കറുത്ത തലയിണയും
വിരിയില്‍ പിഴുതിട്ട ബീജങ്ങളും
ആരോഗ്യം നശിച്ച പേനയും
വാലും, തലയും നഷ്ടപ്പെട്ട
കഥകളും, കവിതകളും
എന്നോട് പറയാന്‍ മടിക്കുന്നതെന്താണ്
ഒരു പക്ഷേ
ദരിദ്രന്റെ ഭൂതകാലത്തെ
അനലോഗില്‍നിന്നും
ഡിജിറ്റലിലേക്ക് പരിവര്‍ത്തനം
നടത്തൂയെന്നാവം
ഉയരമുള്ള കെട്ടിടത്തില്‍ നിന്ന്
താഴേക്ക ചാടാനായി
അവരെന്നെ സഹായിക്കാമെന്നാകാം
എന്തുമാകട്ടെ
ദേശിയതയെ ഉപജീവിച്ച്
നിലനില്‍പ്പിന്റേതായ പ്രക്രിയകള്‍
തുടരുകതന്നെ
പൌരോഹിത്യത്തിന്റേയും
ചാതുര്‍വണ്യത്തിന്റേയും
നിലനില്‍പ്പിനായ് ഒരു കുംഭമേള,
മരിച്ചവരുടെ ദേഹത്തിന്റെ
ഉയര്‍ത്തെഴുനേല്‍പ്പിനായ്
ചില വാഴ്ത്തപ്പെടലുകള്‍,
അരപ്പട്ടകെട്ടിയ ഗ്രാമങ്ങളിലെ
ജീവനുള്ള ജിന്നുകളുടെ ഊത്തുകള്‍.

എനിക്ക് സാര്‍വ്വദേശീയതെയെ
സംഭോഗിക്കാമെങ്കില്‍
പുറത്തേക്കിറങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ്
ഈ സ്വവര്‍ഗ്ഗാനുരാഗിയുടെ
കിടപ്പറയിലേക്ക്
കറുത്തബീജം കുത്തിവെച്ച്
ജീവനില്ലാത്ത കഴുത്ത്
അറുത്തുകൊള്‍ക.
***************

മനോഹര്‍ മാനിക്കത്ത്,( ഒമാന്‍)
***************************

കിളിമരക്കൊമ്പത്തായ്

2009-10-27T20:37:00.005+05:30

മുറ്റത്തു വാടിക്കുഴഞ്ഞു കിടക്കുമീ
മുല്ലച്ചെടിയ്ക്കുണ്ടു ചെല്ലാന്‍
ഓര്‍മ്മിച്ചണച്ചു മണക്കുവാനായിരം
പൂമൊട്ടു നല്‍കിയതല്ലെ?
രാവേറെ വൈകാതെ
സന്ധ്യയ്ക്കു മുമ്പുഞാന്‍
പൂക്കള്‍ വിടര്‍ത്തിയതല്ലെ
കത്തുന്ന വേനല്‍ മുറിച്ചു കടക്കുവാന്‍
ഏകീലേയല്‍പം തണലും
ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്നയാമഴത്തുള്ളിയില്‍
ചിന്നിത്തെറിക്കുന്ന പൂഴി
തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചു ദൂരത്തു വീഴ്ത്താതെ -
നല്‍കീലേയല്‍പസുഗന്ധം
എന്നിട്ടുമെന്തിനാണീങ്ങനീപ്പുമരം
വെട്ടിയടര്‍ത്തിയകറ്റി?

വെട്ടേറ്റു വീണുകിടക്കും കിളിമരം
പൊട്ടിത്തകര്‍ന്നയെന്‍സ്വപ്നം
ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞു കിടന്നു ഞാന്‍ നല്ലയീ-
ക്കിളിമരക്കൊമ്പു നിറയെ
താഴത്തു വീഴാതെ കൊമ്പോടടുപ്പിച്ച്
താങ്ങിപ്പിടിച്ചെത്ര നിര്‍ത്തി.

രാവിന്‍റെ നീലപ്പുതപ്പിലൊത്തിരി
ചൊല്ലിയിരുന്നേറെ വൈകും
എങ്കിലുമിത്തിരി ചൊല്ലുവാനെപ്പൊഴും
നാളേയ്ക്കു വെയ്ക്കുമെന്നെന്നും
ഇനിയില്ലയൊന്നിച്ചിരിക്കാന്‍ പകലുകള്‍;
ഒരുകുറ്റിമുല്ലയായ് , പിണയാതെ പടരാതെ
ചെറുമുറിക്കുള്ളിലൊതുക്കാം.
വെള്ളച്ചുമരുകള്‍ വസ്ത്രങ്ങളാക്കിയെന്‍
പച്ചപ്പും മെല്ലെ മറയ്ക്കാം.

***********************
സിന്ധുസുരേഷ്.
*********************

കാത്ത് - [പ്രദീപ്കുമാറിന്]

2009-10-18T11:12:00.009+05:30

പേരറിയാത്ത ഒരു നിലവിളി
മോര്‍ച്ചറിയിലെത്തി.
സൂക്ഷിപ്പുകാരന്‍ പറഞ്ഞു;
'നിലവിളിക്ക് ഇവിടെ
കിടക്കയില്ല.
മോര്‍ച്ചറിയില്‍ കിടക്കാന്‍
കുറഞ്ഞത് പേരെങ്കിലും വേണം
ഒരു ശരീരമെങ്കിലും '.
പേരില്ലാത്ത നിലവിളി
ഒരു ശരീരമന്വോഷിച്ച്
ശ്മശാനത്തിലെത്തി.
പാറാവുകാരന്‍ പറഞ്ഞു;
'നിലവിളിക്ക് ഇവിടെ
ചിതയില്ല .
ചിതയില്‍ കിടക്കാന്‍ ഒരു
മരണപത്രം വേണം.
ഒരു മോര്‍ച്ചറി രസീതെങ്കിലും.
കുറഞ്ഞതൊരു സാക്ഷിയെങ്കിലും.'
മോര്‍ച്ചറിയിലെത്താനുള്ള
മാര്‍ഗമന്വോഷിച്ച്
നിലവിളി റയില്‍ട്രാക്കില്‍
ജീവിതം കാത്തുകിടന്നു !
*********

*****************
വി. ജയദേവ്.
*************

മൂന്ന് കവിതകള്‍

2009-10-11T19:21:00.009+05:30

ഉലകം
******
ജീവിതത്തെ പച്ചയായി വേനലില്‍ നിര്‍ത്തി
നിങ്ങളിലാരോ പൊരിച്ചുവെച്ചതാണീ'ഉലകം'

കുഞ്ഞുടുപ്പ്
*********
രാത്രിയിലാരോ ഉപേക്ഷിച്ചതവാം
ഉളുന്പുമണമുള്ള ഈ ജീവിതം.....

ഓര്‍മ്മ
******
വായ്നാറ്റം കൊണ്ട് അടുപ്പിക്കാത്തതാണ്
നിങ്ങളില്‍
ഒരുതെണ്ടിയുടെ ഓര്‍മ്മ.
*********************

ദിനേശന്‍വരിക്കോളി
********************

അമൃതം തേടി

2009-10-04T20:33:00.007+05:30

വെളുത്തവരകളുടെ എത്തിനോട്ടത്തില്‍
അസ്വസ്ഥതയുടെ കുത്തിവെയ്പ്പ്
പിഴുതെറിയുംതോറും അസുരപ്പടകളായ്
ചുവന്നും വെളുത്തും വീണ്ടും.........

ചുവര്‍ കണ്ണാടിയിലെ അരണ്ടവെളിച്ചത്തിലും
വെളുപ്പിന്‍റെ പകര്‍പ്പ്
ക്ഷമകേടിന്‍റെ തിരയലിനൊടുവില്‍
കൈക്കണ്ണാടിയുടെ കണ്ടുകിട്ടലും
സൂര്യവെളിച്ചത്തിലെ കാഴ്ച്ചയും
ആഗതമായ വാര്‍ദ്ധക്യത്തിന്‍റെ
പോര്‍വിളിയുമായി
വെളുത്ത അസുരന്മാരുടെ
അട്ടഹാസത്തില്‍
അമൃതം തേടി പാഞ്ഞു

പാര്‍ലറിലെ സൗന്ദര്യദായകര്‍
പാലാഴി കടയാതെ
കറുത്ത ഛായാമൃതം കൊണ്ടു
വെളുത്ത് വരകളെ നിരന്തരമൂട്ടി
എന്നിട്ടും ....അവള്‍ മരിച്ചു....

**************
സിന്ധു സുരേഷ്
**************

ചോര പുരളുന്നതിങ്ങനെ

2009-09-28T13:46:00.007+05:30

കഴുത്തൊടിഞ്ഞൂപോവുന്ന ഒരു പിടി
വെടിയുണ്ടകളെകുറിച്ചു
ഒരിറ്റു കണ്ണീര്‍പൊഴിക്കാന്‍ പോലും
സമയം കിട്ടിയെന്നുവരില്ല.
പിടഞ്ഞുടയുന്ന ജീവന്‍
അപ്പോഴേക്കുശരീരത്തില്‍
ഒരു ചിത കൊളുത്തിയിരിക്കും.
വെടിയുണ്ട തുളച്ച ഓര്‍മകള്‍
മണ്ണും ചോരക്കറയും നിറച്ചു
മൗനം കടിച്ചുപിടിച്ചിരിക്കും .
വെടിമരുന്ന് മണക്കുന്ന കാറ്റ്
തോക്കിന്‍കുഴലിനെ
കഴുകിയുണക്കുകയാവും .
ആത്മഹത്യ ചെയ്ത ദിക്കുകള്‍
തെളിവുകളൊന്നും നല്‍കില്ല.
കാഞ്ചിയിലാരുടെയും
വിരല്‍പ്പാടും കാണില്ല.
തലച്ചോറു തുളച്ചു
ഒച്ചയടഞ്ഞുപോകുന്ന നിലവിളിയെ
കാല്‍കീഴില്‍ മണ്ണുപുതഞ്ഞ
ഒരു വിത്ത് ഒളിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നത്
അധികമാരും ആറിഞ്ഞിരിക്കാനിടയില്ല.
മണ്ണും എതിര്‍ സാക്ഷി പറയില്ല.

പൊടുന്നനെ അപ്രത്യക്ഷമാവുന്നവരെ
പറ്റിയെഴുതാന്‍ ഒഴിഞ്ഞ നാട്ടുവഴിയിലെ
ഒരുപൂവും അതിന്‍റെ ചെന്തീ നിറം
ആര്‍ക്കും പകരം തന്നെന്നിരിക്കില്ല'
കേകയും കാകളിയും വഴിമാറി നടക്കും
ഉപമയും ഉല്‍പ്രേക്ഷയും വാര്‍ന്നുപോയ
നിലവിളി ഈരടിയെന്നുപോലും പാടിത്തരില്ല.
ഇനിയാരും അന്വേഷിച്ചുവരാതവണ്ണം
വരണ്ടുവിണ്ടുപോയൊരു വാക്കോ
സ്വയം കൈവിലങ്ങണിഞ്ഞു നില്‍ക്കും.
പാതിവെന്ത മരണം കനച്ചു ചുവയ്ക്കുന്ന
ഓര്‍മകളാണിന്ന് എന്‍റെയും കവിത.

അവരിലാരൊക്കെയോ മരിച്ച രാത്രി
വന്നുവിളിക്കില്ലൊരിക്കലും നമ്മെ.
ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്തു വന്നു തൊട്ടുണര്‍ത്തി
അലോസരപ്പെടുത്തില്ലൊരിക്കലും.....
നക്ഷത്രത്തുള വീണ മൗനത്തെ നമ്മള്‍
ആകാശമെന്ന് വിളിക്കാന്‍ പഠിച്ചിരിക്കും.
നമ്മള്‍ പരസ്പരം അത്രമേല്‍
അവിശ്വസിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കും.
കൊടുങ്കാറ്റുകള്‍ വേവുന്ന അടുപ്പില്‍
തിളയ്ക്കുന്ന ഒരു തുള്ളി ജീവന്‍
മാത്രമാണിന്നു നിന്‍റെയും
സംഭാഷണങ്ങള്‍.

ചുടലമണം പുറണ്ടേതൊരു വാക്ക്
നമ്മിലാരെ തിരക്കിവരാതിരിക്കില്ലെ?
******************************

വി . ജയദേവ്.
............................

മറ(വി)ചിത്രം

2009-09-21T15:59:00.004+05:30

തച്ചവന് മറക്കാം
കൊണ്ടവനു വേദന
നാഭിതടത്തിലെ നീരു പോലെ
അനങ്ങുമ്പോള്‍
ആത്മാവു പുകച്ചങ്ങനെ

തിരസ്കരിക്കാവുന്ന വാക്കിനാ
ലോമനിച്ചു.
ചുളിവു പറ്റാക്കുപ്പായത്താ-
ലണിയിച്ചൊരുക്കി
ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും
വിയര്‍പ്പുറ്റുപുണര്‍ന്നും
ഒക്കെ ,
ഉറയുടെ കരിങ്കല്‍ ഭിത്തി തമ്മില്‍
കൊരുപ്പിക്കാവിത്തുകളായിരുന്നല്ലൊ.

വിശുദ്ധമായിരുന്നോളു
ഭാവശുദ്ധിയേന്തി
ഇനിയും വരും
അവര്‍ക്കായും
അതെ മുറി
അതെ കിടക്ക
അതെ മൂര്‍ച്ചസ്വരങ്ങള്‍

ചന്ദനകട്ടിലിലെങ്കിലും
ഓടനാറ്റം തോല്‍ക്കും
സ്മരണ പേടകം നെഞ്ചിലില്ലെ?

അതിനൊറ്റ താക്കോലായെന്‍
പ്രാണനൂറ്റിയ ചഷകവും
ന്‌ലാവു ചത്താരാവും
ഓര്‍മ്മയുണ്ടാവണം

******************

സംവിദാനന്ദ്
*************************

സ്ത്രീ ജന്മത്തിന്‍റെ കണക്കുകള്‍

2009-09-13T22:19:00.005+05:30

ആദ്യമായ് കാനേഷുമാരിക്കാര്‍ കണക്കെടുക്കാന്‍ വന്നപ്പോള്‍,
ഞാന്‍ സന്തോഷങ്ങളുടെ കോടികളുള്ളവരില്‍
ഒരാളായിരുന്നു;
അന്നു ഞാന്‍ കുട്ടികളുടെ ലിസ്റ്റില്‍,

രണ്ടാമതവര്‍ വന്നപ്പോള്‍,
ഞാന്‍ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ലക്ഷങ്ങളുള്ളവരില്‍
ഒരുവളായി;
കൗമാരക്കാരുടെ ലിസ്റ്റില്‍.

മൂന്നാമതവര്‍ വന്നപ്പോള്‍,
ഞാന്‍ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളുടെ ആയിരങ്ങളുള്ളവരില്‍
ഒരുവളായി;
യവ്വനയുക്തരായ സ്ത്രീകളുടെ ലിസ്റ്റില്‍.

നാലാമതവള്‍ വരുമ്പോള്‍,
എനിക്കറിയില്ല-
ഞാന്‍ സന്തോഷങ്ങള്‍ ഉള്ളവരുടേയോ
അല്ലെങ്കില്‍,
കയ്പുനീരി കുടിക്കുന്നവരുടേയോ ആയ
നൂറുകളില്‍ ഒരുവളായേക്കാം.
ജ്വലിച്ചു തീരുന്ന നിറമുള്ള സ്വപ്നങ്ങളെ നോക്കി,
നെടുവീര്‍പ്പിടുന്നവരുടെ ലിസ്റ്റില്‍.

അഞ്ചാമതവര്‍ വരുമ്പോള്‍,
തീര്‍ച്ചയായും പത്തു ദു:ഖങ്ങളെങ്കിലും
ഉള്ളവരില്‍ ഒരാളായിരിക്കും;
വൃദ്ധാവസ്ഥയുടെ ഇടറുന്ന കാലടിക്കാരുടെ ലിസ്റ്റില്‍.

ആറാമതവര്‍ വരുമ്പോള്‍
ഒറ്റപ്പെട്ടവരുടെ ഒറ്റ ലിസ്റ്റിലാവും
ഇനിയും ഒന്നും ബാക്കിവേണ്ടാത്തവരുടെ
ഒറ്റകളില്‍ ഒരുവളായി.....................

********************

***********
ലീല ഉപാദ്ധ്യായ
**************

ഒരു പെണ്‍ ശില

2009-08-31T09:46:00.006+05:30

മഴയേറ്റ് ഒരു പെണ്‍ ശില

കാല്‍ ച്ചുവട്ടില്‍ കട്ടുറുമ്പുകള്‍

കൂട് കൂട്ടുന്നു

മണ്ണില്‍ ചേര്‍ ന്ന്

ഞരമ്പുകളില്‍ പുഴയൊരുക്കി

ചാലുകള്‍ തീര്‍ ക്കുന്നു

കൊഴിഞ്ഞ ഇലകള്‍

കഴിഞ്ഞ പൌര്‍ണ്ണമിയ്ക്ക്

ആരോ ചാര്‍ത്തിയ കുങ്കുമം

ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ട്

നാഭിയിലൂടെ

യോനിയിലെത്തി

ഇറ്റ് വീഴാനൊരുങ്ങും

ചുവപ്പിനെക്കണ്ട്

വഴിപോക്കര്‍ ചിരിക്കുന്നു

ഇലത്തുമ്പില്‍

ചാര്‍ത്താനൊരു കുറിയായി

തുള്ളിത്തെറിക്കവേ

കണ്ണടഞ്ഞ് പോയി

ലജ്ജയില്‍, മേഘരാഗത്തില്‍
........................

ജയേഷ്
******

ഞാനോ ആത്മകഥയില്‍ ഇത്രയും എഴുതുന്നത്

2009-08-23T19:32:00.009+05:30

കള്ളച്ചൂതില്‍ പണയമായ് കിട്ടിയ പെണ്ണിന്‍റെ
മുലകള്‍ രണ്ടും പണ്ടേ പറിച്ചെറിയപ്പെട്ടവ.
നിഴലുകളാടുന്ന രാത്രിയുടെ ചുണ്ണാമ്പുമുറിയില്‍
പെണ്ണിന്‍റെ നാഭിച്ചുഴിക്കടുത്തു ചോര കിനിയുന്ന
രണ്ടു പകിടച്ചാലുകള്‍ ഉറക്കം വരാതെ.
അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ പായ്ക്കപ്പലുകള്‍
തിരസ്കരിച്ച നങ്കൂരങ്ങളുടെ പുറംകടല്‍.
ഉടലിന്‍റെ മുളകുപാടങ്ങള്‍ തൊട്ടെത്തുന്ന
വരണ്ട കാറ്റില്‍ കത്തിക്കരിഞ്ഞ് എന്‍റെ മൗനം.

സ്വയംകുരുതി നടന്ന രാത്രിയില്‍
കളഞ്ഞുകിട്ടിയതത്രയും കള്ളനാണയത്തുട്ടുകള്‍
മേല്‍വിലാസങ്ങളറ്റ യൗവനത്തിന്‍റെ
പുഴുക്കള്‍ തുളച്ച വില്‍പ്പത്രത്തില്‍
അസംബന്ധവായാടിത്തം.
ശിക്കാറുകഴിഞ്ഞെത്തിയ തണുത്ത
തോക്കിന്‍കുഴലില്‍ കടിച്ചുപിടിച്ച്
ആരുടേയോ അവസാന ശ്വാസം.
ഇരുട്ടു തുഴഞ്ഞെത്തുന്ന ഈ
ഏകാകിയുടെ ചോരയ്ക്കും ചവര്‍പ്പ്.
മഹസറില്‍ മഷി വീണു പടര്‍ന്നത്
എന്‍റെ സൗഹൃദം.

മൂര്‍ച്ചയില്‍ കോര്‍ത്തു കിട്ടിയ ഇരയുടെ
കാലിലെ വേഗം മുമ്പേ മുറിക്കപ്പെട്ടവ.
കണ്ണുകളുടെ ആഴങ്ങള്‍ കാഴ്ച കൊണ്ടു
പണ്ടേ മറയ്ക്കപ്പെട്ടവ.

കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ ഫലിതം
ഓര്‍മ്മകള്‍ പണ്ടേ ഉടയ്ക്കപ്പെട്ടവ.
വൈകിയോടുന്ന വൈകുന്നേരങ്ങള്‍
പണ്ടേ ആത്മഹത്യ ചെയ്തവ.
വെറും വെട്ടും തിരുത്തലുകളുമായി
മാറ്റിയെഴുതിയത് എന്‍റെ പ്രണയം.

ഓര്‍മ്മകളുടെ ഈടില്‍ കടം പറ്റിയ -
ഈ ദിനങ്ങളൊക്കെയും പണ്ടേ
അരികുകള്‍ കീറി മടങ്ങിവ.
ദിക്കുകള്‍ മുമ്പേ നനഞ്ഞവ.
ആത്മഗതങ്ങളേറെയും
പണ്ടേ പനിപിടിച്ചവ.
കാഴ്ചകളത്രയും
പണ്ടേ കരഞ്ഞവ.

*****************

*****************
വി. ജയദേവ്.

*******************

വിശ്വരൂപം

2009-08-16T17:00:00.006+05:30

- മാലതി മൈത്രി

ഏതോ ഒരു നിഗൂഢതയില്‍
എന്റെ അവയവങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി
മൃഗമായും പക്ഷിയായും മാറി
എന്നെവിട്ട് അലയാന്‍ തുടങ്ങുന്നു

അതെല്ലാം തിരിച്ചെടുത്ത് ചേര്‍ ത്താലും
ചിലപ്പോള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട ആട്ടിന്‍ കുട്ടിയെപ്പോല്‍
തേടിപ്പിടിച്ച് കൊണ്ടുവന്നാലും
പിന്നേയും യാത്രപുറപ്പെട്ട് പോകുന്നത് ഒരു പതിവായി

കുറേകാലമായിരിക്കുന്നു
അവ പല ദിക്കുകളില്‍ ജലാശയങ്ങള്‍
തേടിച്ചെല്ലും
ഏത്, ഏത് ദിശയില്‍ എന്ന്
ഊഹിക്കാന്‍ പോലുമാകാതെ
തിരിച്ച് വരുമ്പോള്‍
ഏതൊക്കെയോ മണ്ണിന്റെ മണവും ശബ്ദവും
എന്റെ ഉടലെങ്ങും നിറഞ്ഞ്
എന്റെ അടയാളങ്ങളെ
അടുക്കിപ്പെറുക്കുന്നു

എന്റെ യോനി ഒരു ചിത്രശലഭമായി
മലകളില്‍ അലയുന്നത് കണ്ടതായി
കാട്ടില്‍ വിറക് പെറുക്കാന്‍ ചെന്ന
പെണ്ണുങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു
*******************

-മൊഴിമാറ്റം ജയേഷ്

*************************

കറുപ്പ്‌

2009-07-21T15:31:00.011+05:30

കറുപ്പ്‌

ഒരു നിറമല്ല.
കാണാനാവാത്ത,

തൊട്ടാല്‍ ഇല്ലാത്തഒരു വേലി.

ബഹിഷ്കൃതണ്റ്റെ മൌനം,
പരാജിതണ്റ്റെ ഉള്‍വലിവ്‌.

എത്ര മറച്ചാലും പുറത്ത്‌ കാണുന്ന

അടിപ്പാവാടയുടെ തുമ്പിലെ കീറല്‍ പോലെ...

കറുപ്പ്‌ ഒരു മേല്‍ വിലാസമാണ്‌

അത്‌ ചിലപ്പോള്‍‍ഇരുണ്ട

ഭൂഖണ്‌ഠത്തിലേയ്ക്‌ നയിക്കുന്നു.

ചിലപ്പോള്‍ നമ്മെ

വെളുപ്പിച്ച്‌ വെളുപ്പിച്ച്‌

കരുവാളിച്ചുപോയകരിന്തൊലിയിലേയ്ക്‌.

വിളറിയ വെളുപ്പിനെ

വെള്ളക്കച്ച കൊണ്ട്‌

മൂടിയാലുംമരണം കറുപ്പാണ്‌.

കറുപ്പ്‌

കരിങ്കണ്ണായ്‌ കരിനാക്കായ്‌

സ്വൈരം കെടുത്തുന്നു

എന്നാല്‍ കരിങ്കൂവളമായ്‌

കടാക്ഷിക്കുന്നില്ല

കാര്‍വര്‍ണനായ്‌

പ്രണയിക്കുന്നില്ല.

കറുപ്പില്‍ ചുരുട്ടിയ ഒരു മുഷ്ടി ഉണ്ട്‌,

ജമൈക്കയില്‍നിന്നുള്ള *വിലാപമുണ്ട്‌,

തൊലിയില്‍ മുറുകുന്ന ചങ്ങലയുടെ നീറ്റലുണ്ട്‌.

എങ്കിലും കറുപ്പ്‌

പറയാതെ പറയുന്നുണ്ട്‌

ഇരുട്ടാണ്‌

ഉണ്‍മയെന്നും

വെളിച്ചം

അധിനിവേശമാണെന്നും.

ടി. വിനോദ് കുമാര്‍

കീഴാളൻ

2009-06-28T18:07:00.003+05:30

മലയാളഭാഷയിൽ എൺപതുകളിലെ കവിശബ്ദങ്ങളിൽ കുരീപ്പുഴശ്രീകുമാറിന്റെ ചിലമ്പിച്ച സ്വരത്തിലെ ഇമ്പം സാഹിത്യസദസ്സുകളെ കീഴടക്കിയത് ജെസ്സിയുടെ അകമ്പടിയോടെയായിരുന്നു. അതിനുമൊക്കെ അപ്പുറം ഈ കവി നമ്മുടെ ഇടയിൽ പകർന്നു നൽകിയ ചില തിരിച്ചറിവുകൾക്കും നിലപാടുകൾക്കും ആവിശ്യമായ ജനകീയ പിന്തുണകിട്ടിയിട്ടുണ്ട് എന്നാണ് ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം കവിതയുടെ വിശ്വാസം. അടിസ്ഥാനവർഗ്ഗ ജനതയുടെ നെഞ്ചിടുപ്പുകളെയും വേദനെയും മറ്റേതു കവിയെക്കാളും യാഥാർത്ഥ്യബോധത്തോടെയും നോവോടെയും ഏറ്റുവാങ്ങാൻ കുരീപ്പുഴയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. തന്നെയുമല്ല അത്തരം പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് ഊർജ്ജം പകരുവാനും, നാവായി നിൽക്കുവാനും കവിക്ക് നിരന്തരം കഴിയുന്നുമുണ്ട്.
കുരീപ്പുഴയുടെ കവിതകളിലെ ദ്രാവിഡത്തുടിയും, ദ്രുത താളത്മകതയും അനുവാചകന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഇടം നൽകുന്നു.
ലോകം ആഗോള ഗ്രാമമാകുകയും സമ്പന്നൻ അതിസമ്പന്നനും ദരിദ്രൻ കഠിന ദാരിദ്ര്യത്തിലും ജീവിച്ചേ മതിയാകു എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഗ്രാമം, ഈ ആഗോളഗ്രാമത്തിൽ വേസ്റ്റുപാത്രത്തിൽ പോലും സ്ഥാനമില്ലാത്ത കീഴാളചോരയ്ക്കും കരച്ചിലിനും ജീവൻപകരുവാൻ, കീഴാളതെരുവുകളിൽ കറുത്ത സൂര്യന്മാരും വിശന്നസൂര്യവംശവും നിലനിൽക്കുന്നെന്നു വിളിച്ചുപറഞ്ഞ ഈ പതിറ്റാണ്ടിലെ മികച്ച കവിതകളിലൊന്നായ കീഴാളൻ അഭിമാനപുരസ്സരം ബ്ലോഗിൽ പോസ്റ്റുന്നു(കീഴാളൻ-കുരീപ്പുഴശ്രീകുമാർ-പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്- സാഹിത്യപ്രവർത്തക സഹകരണസംഘം)

കുറ്റി കരിച്ചു കിളച്ചുമറിച്ചതും

വിത്തു വിതച്ചതും വേള പറിച്ചതും

ഞാനേ കീഴാളൻ

കന്നിമണ്ണിന്റെ ചേലാളൻ

തേവിനനച്ചതും കൊയ്തുമെതിച്ചതും

മോതിരക്കറ്റമുഖപ്പുറം വെച്ചിട്ട്

കാടികുടിച്ചു വരമ്പായ് കിടന്നതും

ഞാനേ കീഴാളൻ

പുതുനെല്ലിന്റെ കൂട്ടാളൻ

ചേറു ചവിട്ടിക്കുഴച്ചു ചതുരത്തിൽ

സൂര്യനെ കാണിച്ചുണക്കിയടുക്കി

തീകൂട്ടിച്ചുട്ടതും ഇഷ്ടികക്കൂമ്പാരം

തോളിലെടുത്തു നടന്നു തളർന്നതും

ചാന്തും കരണ്ടിയും തൂക്കും മുഴക്കോലും

ചന്തവും ചാലിച്ചു വീടു പണിഞ്ഞിട്ട്

ആകാശക്കൂരയിലന്തിയെരിച്ചതും

ഞാനേകീഴളൻ

നെടുന്തൂണിന്റെ കാലാളൻ

കട്ടമരത്തിൽ കടലിൽ കഴുത്തേറി

കഷ്ടകാലത്തിന്റെ കൊല്ലിവല വീശി

പൂവാലൻ ചെമ്മീനും മത്തിയും മക്കളും

തീരത്തു നേദിച്ചു നേരമിരുണ്ടപ്പോൾ

പൂളക്കിഴങ്ങ് വിഴുങ്ങിത്തുലയ്ക്കുവാൻ

ചാളക്കറിക്ക് കൊതിച്ചുകയർത്തതും

ഞാനേ

കീഴാളൻ
കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ തേരാളൻ

കൺ തടം കുത്തി കുരുപ്പരുത്തി നട്ട്

പഞ്ഞിക്കാ പൊട്ടിച്ചു തക്ലി കൊരുത്തിട്ട്

ആദിത്യരശ്മിപോലംബരനൂലിട്ട്

രാപകലില്ലാതെ ഓമൽതറിയോട്

മല്ലിട്ടു തുല്ലിട്ടുടയാട നെയ്തതും

നെഞ്ചുമറയ്ക്കാതെ ശീതത്തീ തിന്നതും

ഞാനേ കീഴാളൻ

ഉടുമുണ്ടിന്റെ നെയ്ത്താളൻ

ചന്ദനം കണ്ടതും കൊത്തിമണത്തതും

വെട്ടിമറിച്ചു പുറന്തോടു ചെത്തീട്ട്

ആനയും വ്യാളിയും സർപ്പവും സിംഹവും

പത്തവതാരവും കൊത്തിപൊലിപ്പിച്ച്

കട്ടിൽ കടഞ്ഞതും തൊങ്ങലുവെച്ചതും

കല്ല്യാണതമ്പ്രാനും തമ്പ്രാട്ടികുഞ്ഞിനും

കന്നിരാവത്തു ചിരിച്ചുകളിക്കുവാൻ

കാണിക്കവെച്ചിട്ട്

മാടത്തിന്മുറ്റത്ത് പൂഴിക്കിടക്കയിൽ

ഓലവിരിപ്പിന്മേൽ

നക്ഷത്രം നോക്കി നശിച്ചുകിടന്നതും

ഞാനേ കീഴാളൻ

മുൾമരത്തിന്റെ വേരാളൻ

കായൽക്കയങ്ങളിൽ മാലുകൊരുത്തിട്ട്

തൊണ്ടു കുതിർത്തതും പോളയരിഞ്ഞതും

റാട്ടുകറക്കീട്ട് പൊൻ താരു നൂറ്റതും

ചില്ലിക്കു വിറ്റ് ചെലവിനും പോരാഞ്ഞ്

ചെല്ലക്കയറിൽ കുരുക്കിട്ടൊടുങ്ങിയോൻ

ഞാനേ കീഴാളൻ

കരിമണ്ണിന്റെയൂരാളൻ

പാർട്ടിയാപ്പീസിന്റെ നെറ്റിയിൽ കെട്ടുവാൻ

രാത്രിയിൽ ചോരക്കിനാക്കൊടി തുന്നിയും

നെഞ്ചോടു ചേർത്ത് കരഞ്ഞു ഞെളിഞ്ഞും

സങ്കടത്തീക്കനൽ തൊണ്ടയിൽ വച്ചിട്ട്

പിന്നിൽ നടന്നതും

താണു ഞെരിഞ്ഞതും

പിന്നെ കിനാവിൻ കലപ്പ നാക്കായ് വന്നു

മണ്ണു തെളിച്ചു വിയർത്തു കിതച്ചതും

ഞാനേ കീഴാളൻ

കൊടിക്കമ്പിന്റെ നാക്കാളൻ

കല്ലരിക്കഞ്ഞിയിൽ വെണ്ണിലാവുപ്പിട്ട്

കണ്ണെത്താക്കാവിലെ കാലനെ ചാറ്റീട്ട്

വോട്ടുപത്തായക്കുരിക്കിൽ കുനിഞ്ഞിരു

-
ന്നാശയ്ക്കു വിത്തിട്ട് പോഴത്തമാക്കീട്ട്

പുട്ടിലും തട്ടി പുറം തിരിഞ്ഞോടുന്ന

ചൊക്കന്റെ പിന്നാലെയാളും മനസ്സുമായ്

തീപിടിക്കുന്ന വിളഞ്ഞപാടം പോലെ

നായ്ക്കുട്ടി തട്ടിയുടച്ച കലം പോലെ

വീണേ കീഴാളൻ

കണ്ണുനീരിന്റെ നേരാളൻ

എൻ വിയർപ്പില്ലാതെ ലോകമില്ല

എൻ ചോരയില്ലാതെ കാലമില്ല

എൻ വിരൽതൊട്ടാൽ ചുവക്കുന്നു വൃക്ഷം

എൻ കണ്ണുവീണാൽ രതിക്കുന്നു പുഷ്പം

എൻ കാലനങ്ങി കിലുങ്ങും സമുദ്രം

എൻ തുടി കേട്ടാൽ തുടിക്കുന്നു മാനം

ഞാനേ കീഴാളൻ

കൊടും നോവിന്റെ നാട്ടാളൻ

മേലാളക്കഴുമരമേറി

പിടഞ്ഞൊടുങ്ങുന്നേ

കറുത്തസൂര്യന്മാർ

കീഴാളതെരുവുകൾ തോറും

മുളച്ചുപൊന്തുന്നേ

കറുത്ത സൂര്യന്മാർ

ഭൂലോകപെരുമഴ തുള്ളും

തണുത്ത കൂരാപ്പിൽ

വിശന്ന സൂര്യന്മാർ

ഈരാളുകൾ നൂറാളുകളായ്

പരന്നു കേറുന്നേ

വിശന്ന സൂര്യന്മാർ

ഞാനെന്റെ ദുഃഖച്ചിന്തുകളും

താളവുമായി

പൂക്കൈത മറപറ്റുമ്പോഴെ

കൂടെ വരുന്നേ

ആദിത്യൻ കതിരുണരുമ്പോഴെ

കൂടെ വരുന്നേ

അണ്ണാറക്കണ്ണനുമായിട്ടേ

കൂടെ വരുന്നേ

..
കുരീപ്പുഴശ്രീകുമാർ

..

അടുക്കള

2009-05-31T15:46:00.005+05:30

എത്ര ആധുനികമാണെങ്കിലും
വീടായാല്‍
കല്ലടുപ്പ് വേണമെന്നുമ്മ.

കല്ലടുപ്പിന്‍റെ കാലപ്പഴമ
സ്ഥലപരിമിതികള്‍
ഒന്നുമവര്‍ക്കറിയണ്ട.
പെരുമകള്‍
ഏറെ പറഞ്ഞ് കൊണ്ടിരിക്കും.

കല്ലടുപ്പില്ലെങ്കില്‍
വീട്ടില്‍ കാല്‍ക്കുത്തില്ലെന്നുമ്മ.
ഒടുവില്‍
മൂന്ന് കല്ലില്‍ ഒരടുപ്പ്.
ഒരിക്കല്‍
വീട്ടിലെ ഒരുകല്ല് ചെരിഞ്ഞപ്പോഴാണ്
സകലതും വെന്ത്പോയത്.
അടുപ്പില്‍ തീയണഞ്ഞത്.
അന്നം മുട്ടിയത്.

എല്ലാകല്ലിനും
അടുപ്പാവാന്‍ കഴിയില്ല.
പുകയുണ്ടാക്കാനും.

തോളോട് തോള്‍
ഒരു മൗനമായ്
ചേര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുബോഴാണ്
അടുപ്പുകളുണ്ടാവുന്നത്

ഉമ്മയുടെ പിടിവാശികള്‍ .
*************************
ഫിറോസ് തിരുവത്ര, ബഹറിന്‍.
*************************

സമാധാനം വില്‍ക്കുന്ന കട

2009-05-31T14:45:00.006+05:30

കവി : കുന്‍വര്‍ നരൈന്‍

അയല്‍പ്പക്കത്ത് അയാള്‍ സമാധാനം വില്‍ക്കുന്നു !

ഉച്ചഭാഷികളുടെ

ഒരു കടയുണ്ട് അയാള്‍ക്ക്

എന്റെ വീടിനോട് തൊട്ട് ചേര്‍ന്ന് !

അതിരാവിലെ ഉദയത്തിന്‌ രണ്ട് മണിക്കൂര്‍ മുമ്പ്

ഉച്ചഭാഷിണി വയ്ക്കാതിരിക്കാന്‍

അയാള്‍ എന്നോട് നൂറ്‌ രൂപ

മാസം തോറും ഈടാക്കുന്നുണ്ട് !

അയാള്‍ക്കറിയാം ഞാന്‍

സമാധാനമില്ലാതെ ജീവിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത

ഹതഭാഗ്യരില്‍ ഒരാളാണെന്ന് !

അയാള്‍ ക്കറിയാം, വരും കാലങ്ങളില്‍

ശുദ്ധജലത്തേക്കാളും ശുദ്ധവായുവിനേക്കാളും മീതെ

സമാധാനം ദുര്‍ലഭമായിരിക്കുമെന്ന് !

അയാള്‍ ക്കറിയാം

വിപ്ലവത്തിന്റെ കാലമെല്ലാം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ;

വയറ്‌ നിറയ്ക്കാന്‍ ഇനി

സമാധാനം വിറ്റേ പറ്റൂ !

ഞാന്‍ അയാളോട്` കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു !

ഭാരതം പോലെ വിലകള്‍ ആകാശം മുട്ടുന്ന

ഒരു രാജ്യത്ത്,

രണ്ട് മണിക്കൂര്‍ സമാധാനത്തിനായി

മാസം നൂറ്‌ രൂപാ ഈടാക്കുന്നത്

അത്ര വലിയ വിലക്കൂടുതലൊന്നുമല്ല !

**************************************

-മൊഴിമാറ്റം ജയേഷ്

പകുതിയുടെ അര്‍ത്ഥം

2009-05-24T23:18:00.005+05:30

പലകാര്യങ്ങളും
പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കെയാവും
അവള്‍ , പലതും
മറന്നുവച്ചതോര്‍ക്കുക.
ഒരു മഞ്ചാടിക്കുരുമാല
പാതി കോര്‍ത്തുവച്ചത്,
ഒരു കടലാസ് വഞ്ചി
കടലാസില്‍
മടങ്ങിക്കിടക്കുന്നത്,
എന്നോടെന്തൊ
പറഞ്ഞുനിര്‍ത്തിയത്.

ഒരു മയില്‍പ്പൂവന്‍റെ പടം
അവള്‍ പെട്ടിയില്‍
അമര്‍ത്തിവച്ചിരുന്നു.
ഉമ്മറപ്പടിയിലെ അളുക്കില്‍
ഒരു പാട് കുന്നിമണികള്‍.
ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും
ചേര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന പടം
മനസില്‍ മടക്കിവച്ചിരുന്നു.

പലതും പറഞ്ഞിരിക്കേയാവും
അവള്‍ , പലതും
മറന്നുവച്ചതോര്‍ക്കുക.
പാതി തീര്‍ന്നൊരു കഥ,
പാതി ബാക്കിവച്ച്
ഒരു കടങ്കഥ.

പല തവണ പെയ്യുവാന്‍
തുനിയുമ്പോഴാണ്
വരണ്ട മേഘങ്ങളെ
അവളോര്‍ക്കുന്നത്,
പാതി നിവര്‍ത്തിയ
ജീവിതമവളറിയുന്നത്.
..................................

വി . ജയദേവ്
******** ***
വി. ജയദേവിന്‍റെ തുമ്പികളുടെ സെമിത്തേരി എന്ന കവിതാ സമാഹാരത്തില്‍ നിന്നും
***************************************************************

വെറുതെ, ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച്, എന്തിനോ!

2009-05-19T08:42:00.005+05:30

നിങ്ങള്‍ ജീവിതത്തെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ
ചിലരുടെ ചിരിയില്‍ തൂങ്ങി
ചിലകഥകളില്‍ നിറഞ്ഞ്
ചിലവഴികളിലങ്ങിനെ അനാഥമായ് കിടക്കുന്നുണ്ടത്
അരുവിയായും കൊച്ചോളങ്ങളായും
ചില മഴകളില്‍ മാത്രം നിറഞ്ഞും
ചില വഴികളോടുമാത്രം
'കിന്നാരം പറഞ്ഞും.'

ജീവിതത്തേ നിങ്ങള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ
കൂറ്റന്‍ കുന്നുകള്‍ ക്കുമുകളില്‍
പാറക്കൂട്ടങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍
ആരും കൊത്തിവെക്കാത്തതുകാരണമാവാം
ജീവിതം ഒരു ശില്‍പം പോലുമാവാതെ പോയതെന്നും അവള്‍ .....

ഒരുദിനം
വഴിയില്‍ വെച്ചുകണ്ടു
പ്ലാസ്റ്റിക്ക് സാധനങ്ങള്‍
പെറുക്കുന്ന ഒരു ജീവിതം
ഇരുട്ടില്‍ നില്‍ക്കുന്നു വഴിതെറ്റിയതാണ്
ആരൊ ബലമായി അന്യദേശത്ത് കൊണ്ടുപോയതാണീ
ജീവിതത്തെ ,
മഴയില്‍ ഒരു ദിനം നനഞ്ഞുപോയി
ഈ ജീവിതം.
എന്നാല്‍ തെല്ലുപരിഭവമില്ലാതെ നില്‍ക്കുന്നു
ഒടുക്കം യാത്ര ചോദിക്കുന്നു
മടങ്ങിവരാമെന്ന്പറഞ്ഞൊരുമ്മ
കടം വാങ്ങിക്കുന്നൂ ജീവിതം.

വഴികളില്‍
വളവില്‍പ്പനക്കാരിയൊരു ജീവിതം
ഊരുതെണ്ടിമറ്റൊന്ന്.

ഇവിടെയുണ്ട് ജീവിതം അന്യമായ്
ഇന്ത്യയുടെ മാപ്പ്
പൊതുവിവരങ്ങളടങ്ങിയ ഡയറി
ശില്‍പങ്ങള്‍
വില്‍ക്കുന്നുണ്ടവള്‍
തലസ്ഥാന നഗര‍ നിരത്തില്‍
വിലപേശി ജീവിതം.

[സാര്‍ .. ദാ .. നോക്കൂ
ചില ചുളിവുകള്‍ വന്നെന്നതൊഴിച്ചാല്‍ ഇത്
ഇന്ത്യയുടെ മാപ്പുതന്നെയാണുസാര്‍ ..
കേവലം ഒരു ചാഴയുടെ പണം പോലുമില്ലസാര്‍ ...സാര്‍]

പക്ഷെ
ഇപ്പോള്‍ നിശ്ചലം
ചങ്ങലയ്ക്കിട്ടിരിക്കുന്നു
ഒരു പോമറേനിയന്‍ ജീവിതം.
.................................................

...............................

ദിനേശന്‍ വരിക്കോളി.

..............................

തമിഴ് ജീവിതം

2009-05-10T22:11:00.010+05:30

അറിയിപ്പ് മണികള്‍
പണി ചെയ്തില്ലെങ്കിലും
വന്നവരാരും മടങ്ങിപ്പോകാറില്ല

കുളിമുറിയ്ക്ക് കൊളുത്തില്ലെങ്കിലും
ഈ ഒന്നരവര്‍ഷത്തിനിടയ്ക്ക്
ആരുടേയും സ്വകാര്യതകള്‍ക്കും
അപായം സം ഭവിച്ചിട്ടില്ല

കസേരയുടെ ഒരു കാല്‍
ചെറുതായി ഇളകുമെങ്കിലും
വിരുന്നുകാരന്‌
ഒരു അപമാനവും ഉണ്ടാവില്ല

ഒരാഴ്ചയായി
ബ്രേക്ക് ശരിയല്ലാത്ത വാഹനത്തില്‍
ദൈവം തുണയായുള്ള ഈ നഗരത്തില്‍
ചുറ്റിത്തിരിയുന്നു
അടിവയറില്‍ ഇടത് വശത്തെ വേദന
ഇപ്പോഴെല്ലാം ഇടയ്ക്കിടെ വരുന്നുണ്ട്
ഒരു പ്രത്യേക രീതിയില്‍ കുറച്ച് കിടന്നാല്‍
സമാധാനമായേക്കും

എല്ലായിടത്തും
ചെയ്ത് തീര്‍ ക്കാനുള്ളത് ഒരുപാടുണ്ട്
എങ്കിലും പ്രശ്നമില്ലാത്തതാണ്‌
തമിഴ് ജീവിതം.
*************
-മനുഷ്യപുത്രന്‍.

-മൊഴിമാറ്റം ജയേഷ്

ഇടം മാറുമ്പോള്‍

2009-05-03T19:50:00.005+05:30

ഓരോന്നിനും അതിന്‍റേതായ ഇടമുണ്ട്‌.
നിലവിളക്ക്‌:
പുളിയിട്ട്‌ തേച്ച്‌ മിനുക്കി തിരി തെളിച്ച്‌
വീടിന്ന്‌ വെളിച്ചമായ്‌
അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മനസ്സില്‍ തെളിച്ചമായ്‌
പൂമുഖപ്പടിയില്‍.
തിരിയണഞ്ഞാല്‍
മുറിയുടെ ഇരുട്ടുമൂലയില്‍
ഒരു പ്രകാശനാളത്തിന്‍റെ ഓര്‍മ്മയിലേക്ക്‌
തുറക്കാനാകാത്ത
തുറിച്ച മാറാലക്കണ്ണുകളുമായ്‌,
നാളെതന്‍ ക്ളാവിലേക്ക്‌ കാലും നീട്ടി....

സമ്മാനക്കപ്പുകള്‍
‍സ്വീകരണമുറിയില്‍ത്തന്നെ.
നേടിയ കൈകള്‍ക്ക്‌ എത്താ ഉയരത്തില്‍
ചില്ലലമാരയില്‍
അവളുടെ കൊതിക്കണ്ണില്‍ കരടായ്‌
നമ്മുടെ പൊങ്ങച്ചത്തൊപ്പിയില്‍ തൂവലായ്‌.

ചൂലിന്‍റെ ഇടം
വാതിലിന്‌ പിറകിലാണ്‌.
എലുമ്പുമെച്ചിലും കൊഴിഞ്ഞ ഇലകളൂം
ഇടറിയ കാലടിപ്പാടുകളും തൂത്തുവാരിക്കളഞ്ഞ്‌
വിശുദ്ധിയുടെ കണിയൊരുക്കുന്നവള്‍ .
സ്വയം കണിയാകാന്‍ കൊള്ളാത്തവള്‍ .
അശ്രീകരം;
അവള്‍ മറഞ്ഞിരിക്കണം.

കറിക്കത്തിക്കുമുണ്ട്‌ ഒരിടം.
പരതുന്ന കൈക്കരുത്തിന്‌ വഴങ്ങി
അവന്‌ വേണ്ടി
കീറാനും മുറിക്കാനും കൊല്ലാനും
അവസരം സ്വപ്നം കണ്ടിരിക്കാന്‍ ;
ഇടം മാറിയിരിക്കുമ്പോള്‍
തന്നിഷ്ടത്തോടെ മുറിച്ചും നോവിച്ചും ചോര ചീറ്റിയും
കടിച്ചുകീറാന്‍ പാകത്തില്‍ .

ഓരോ ഇടം മാറ്റത്തിലും
ഒരു കലഹം മറഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്‌,
ഒരു വെല്ലുവിളിയും;
കല്‍പ്പിച്ചുകിട്ടിയ ഇടത്തിന്‍റെ നിഷേധം.
ഓരോ ഇടം മാറ്റവും ഓരോ തുടലറുക്കലാണ്‌.

.................................

ടി. വിനോദ് കുമാര്‍
****************

അങ്ങനെയിരിക്കെ,

2009-04-26T22:15:00.007+05:30

അങ്ങനെയിരിക്കെ,
ഉപേക്ഷിച്ചു പോന്നൊരു ഇടം
അനുമതിയൊന്നും കൂടാതെ
മനസ്സില്‍ പൊന്തും

നീറ്റല്‍ മറന്ന സിരയില്‍
ചില സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ തൂക്കിയിടും
മാംസം തുളഞ്ഞു ചില വേദനകള്‍
ഏങ്ങലടിച്ചു കഴിയുന്നണ്ടവിടെ
ച്ഛെ ! നശിഞ്ഞ ഓര്‍മ്മകള്‍
എന്നൊക്കെ പ്‌രാകി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍
മിണ്ടാതെ പടിയിറങ്ങിയിരിക്കും

തിരക്കിട്ടു പായവെ പഴയൊരു സുഗന്ധം
എന്നെ മറന്നില്ലല്ലൊ എന്ന മട്ടില്‍
ചുറ്റും നിറയും
ഇല്ല
ഇത് എന്റെമാത്രമെന്നൊക്കെ
വിചാരിച്ചിരിക്കെ ഉച്ചത്തില്‍ ഹോണ്‍
തെറി,ബഹളം ഒടുവില്‍
ഞാനെന്തായിരുന്നു ഓര്‍ത്തോണ്ടിരുന്നത്
എന്ന് മനസ്സു പരതുമ്പോള്‍
ഓരം പറ്റി
തിരികെ പോവുന്നുണ്ടാവും
ഇനിയും വരാമെന്നുറപ്പില്ലതെ

“സൂര്യ”ബസ്സില്‍ തിക്കിപൊത്തി നില്‍ക്കെ
പാടിമറക്കാത്തൊരീണം
എല്ലാവരെയും തന്നിഷ്ടത്തിന് നായകരാക്കി
താളമിട്ടു
വണ്ടിനിറയുന്നു
ഈണമിട്ട് ചങ്കുനിറയെ
സ്റ്റോപ്പെത്തിയെന്ന ബെല്‍

ശാന്തമായൊരു പ്രഭാതത്തിനു
നന്ദി, എന്നും ഇങ്ങനെ വേണം
എന്നൊക്കെ കരുതി പിന്‍ വാതില്‍‍തുറന്ന്
തൊടിയിലിറങ്ങെ
വാതില്‍ക്കല്‍ തിരക്കിട്ടു മുട്ടുന്നുണ്ടാരൊ
പ്രാണനെന്നു നിനച്ചൊരാളുടെ
ജഡവുമായ്
**************************

അനിത
******

(ദൈവ )വചന സങ്കടങ്ങൾ

2009-04-19T23:26:00.003+05:30

സംവിദാനന്ദ്

പാപ മെന്തന്നറിയാതെ ആപ്പിൾ കണ്ട്
ഭയന്നവളെ പരിശുദ്ധാത്മാക്കൾ
കിണറ്റിലിട്ടു
ഭ്രാന്തെന്നും, അടിവയറ്റിൽ ചില വിത്തുകളുണ്ടെന്നും
കിണറിന്റെ സാക്ഷിമൊഴി

തിരുത്തിയോ ആവോ?

ദൈവം പാപിയായ പോലെ.

വിശുദ്ധ വസ്ത്രങ്ങളിൽ
സ്ഖലന രേഖകളുടെ
ഭൂഖണ്ഡങ്ങളാണുപോൽ
‘ആമേൻ‘

എന്നിട്ടും കുഞ്ഞാടുകൾ
മുട്ടിപ്പായ് പ്രാർത്ഥിച്ചു

നീ തിരിച്ചു വരേണമേ
സ്വർഗ്ഗത്തിലെ പോലെ
ഭൂമിയിൽ ഇരു മനസ്സുള്ളവർക്ക് സമാധാനം
(ഞങ്ങൾക്ക് ഹിതകരമായ് മാത്രം)

സത്യം നിലനിർത്തണമേ
(ഞങ്ങളുടെ ദുർബലതകളെ മറച്ച്)
വോട്ടുബാങ്കാണെ.

ഭൂമിയിൽ കന്യകമാരില്ലാത്തതിനാൽ
അവൻ വീണ്ടും ജനിക്കുമോ

ഇനിയുള്ളകാലം സത്യമൊക്കെ
സത്യമായിരിക്കുമോ?

നിനക്ക് വേണ്ടി ഈ വേനല്‍ക്കാലം

2009-04-12T21:44:00.009+05:30

-കുട്ടി രേവതി

നിന്റെ നെഞ്ചിലെ പുല്‍ത്തകിടി വരണ്ടിരിക്കുന്നു
ഇപ്പോഴെല്ലാം നീ കത്തുകളെഴുതുന്നേയില്ലല്ലല്ലോ
മനസ്സുരുകിയ നിന്റെ കത്തുകളില്‍
കണ്ണീര്‍ ബഹളം കൂട്ടുന്നു
അനേകം കൈകള്‍ കൊണ്ട് അണച്ചുപിടിക്കാന്‍ തോന്നും വിധം
നിന്റെ ഉടല്‍ മനോഹരമായിരിക്കുന്നു.

ഞെരിഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന കത്തുകളേയും കൊണ്ട് പോകും പോസ്റ്റ് മാനും
തന്റെ ബാല്യരഹസ്യങ്ങളെ മറന്ന ആ പെണ്‍കുട്ടിയും അല്ലാതെ
വേറെയാരും ഇല്ലയീ വെയിലിന്‍ വഴിയില്‍
നീര്‍ചാലുകളെയെല്ലാം ഒറ്റയിറക്കിന്‌ കുടിക്കും

വെയിലിന്‍ വിചിത്രമായ പക്ഷിയിന്‍ ശബ്ദത്തില്‍
പാറകള്‍ പോലും ഉണരുന്നു.
ഓരോ നാളും ചോരയില്‍ മുങ്ങിനിവരും സൂര്യന്റെ കീഴില്‍
-കളിക്കാന്‍ മടിയ്ക്കുന്ന കുട്ടികള്‍

ആരും ഇല്ലാത്ത വീട്ടില്‍
കുറേ നേരമായി മണിയടിക്കുന്നു ടെലഫോണ്‍
പൊടിയില്‍ കണ്ണ്‌ മങ്ങിപ്പോയ പെണ്‍കുട്ടി.

മരങ്ങള്‍ കാലൂന്നാന്‍ മടിച്ച
കഴിഞ്ഞ് പോയ ഒരു വേനലില്‍
എന്റെ ഉടലിനെ ഉയിരുള്ള നിലം എന്ന് പറഞ്ഞ
നിന്റെ ഉമ്മകളേയും
കണ്ണിരിന്‍ ഉപ്പ് നിറഞ്ഞ കലഹങ്ങളേയും
ചേര്‍ത്ത് വച്ചിരുന്ന സഞ്ചി
ഉണര്‍ ന്നെഴുന്നേറ്റപ്പോള്‍ തുറന്നിരുന്നു.

അണഞ്ഞ വിളക്കിന്‍ വാസനയെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കും
ഈ വേനല്‍ക്കാലം നിനക്ക് വേണ്ടി കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു ഞാന്‍
കത്തുകള്‍ എഴുതുക നീ.

മൊഴിമാറ്റം ജയേഷ്

മനോരോഗത്തിന്‌ മുന്നും പിന്നും

2009-04-06T21:59:00.004+05:30

മാലതി മൈത്രി

തെരുവില്‍ പശുക്കള്‍
സാനിറ്ററി നാപ്കിന്‍ ചവയ്ക്കുന്നു
അഴുക്കുചാലിനോരങ്ങളില്‍
കാലി കോക്ക് ടിന്നുകള്‍

ദുര്‍ ബലര്‍ തങ്ങുന്ന വീട്
തീ ചൊരിയുന്ന വെയില്‍
പട്ടികള്‍ അപ്രത്യക്ഷമായ പാതകളില്‍
കോക്ക് ടിന്നുകള്‍ ഓടിക്കളിക്കുന്നു

ദിവസം മുഴുവന്‍
ഈ ശബ്ദങ്ങള്‍ തുടരുന്നു
ഇല്ലായ്മയുടെ മഞ്ഞള്‍ പൂശിയ വൈകുന്നേരം
പതിവ് പോലെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് മടങ്ങും
മനുഷ്യമൃഗങ്ങളുടെ ഒച്ചയില്‍
ടെലിവിഷന്‍ പെട്ടികള്‍
അലറാന്‍ തുടങ്ങുന്നു.

ബോം ബ് പൊഴിയ്ക്കും യന്ത്രപ്പറവകള്‍
ഇരുമ്പ് മൃഗമെന്ന് നീങ്ങും ടാങ്കുകള്‍
ചിതറും ഉടലുകള്‍
തകര്‍ ന്ന് വീഴുന്ന കെട്ടിടങ്ങള്‍
പരുക്കേറ്റ കുട്ടികളുടെ കരച്ചില്‍
എല്ലാം ടെലിവിഷന്‍ പെട്ടിയുടെ
പതിവ് പ്രക്ഷേപണങ്ങള്‍
ഭീതിയുടേ പുതപ്പ് പുതച്ചുറങ്ങുമ്പോള്‍
കാലി ടിന്നുകള്‍ ഒന്നൊന്നായി
പാതയെ ആക്രമിക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്നു
ഭൂമി ഞെരിക്കപ്പെടും ഭീതിതമായ ഒച്ച
തുള്ളിത്തുള്ളിയായി പെരുകി
രാക്ഷസശബ്ദങ്ങളോടെ കോക്ക് ടിന്നുകള്‍
ചുവരുകളെ തറപറ്റിച്ച്
എന്റെ നേരെ വരുന്നു

രാത്രി മുഴുവന്‍ എന്റെ തലയ്ക്കുള്ളില്‍
ഊര്‍ ന്നിറങ്ങുന്നു ഇരുമ്പ് മൃഗങ്ങളെ
അകറ്റാനാകുന്നില്ല
എന്റെ മുടിയെ ഒന്നൊന്നായി
പിഴുതെടുക്കുന്നു ഞാന്‍
മാം സക്കഷ്ണങ്ങളില്‍
പൂണ്ട് കിടക്കുന്ന സൂര്യനെ
രാവിലെ ആര്‌ പുറത്തെടുക്കും.

മൊഴിമാറ്റം ജയേഷ്

മരിച്ചു പോയവരെക്കുറിച്ചെഴുതുമ്പോള്‍..

2009-03-29T16:10:00.007+05:30

മരിച്ചു പോയവരെക്കുറിച്ച്

എഴുതുമ്പോള്‍
മുറുകി വരുന്ന വേദന
എങ്ങനെ കടിച്ചമര്‍ത്തിപ്പിടിക്കാനാവും

അടയാളപ്പെടുത്തേണ്ട
അവസാന നിമിഷവും
വാക്കുകള്‍
ശീതീകരിച്ച
ജീവിതത്തിന്‍റെ
മുറികളില്‍ നിന്നും
കത്തുന്ന തീയിലേക്ക്
ഇറങ്ങിപ്പോകുമായിരിക്കും

സ്വയം
വേവുകയല്ലാതെ
അക്ഷരങ്ങളെ
വരകളില്ലാത്ത പേപ്പറിലേക്ക്
പകര്‍ത്തുമ്പോള്‍
നിറങ്ങള്‍
മരിച്ചു വീഴുന്ന ചതുപ്പിലേക്ക്
ജീവനെ
എങ്ങനെ
ചവിട്ടിത്താഴ്ത്താനാവും
********************

നാസ്സര്‍ കൂടാളി
********************

നമ്മള്‍ എന്നൊരു ഉപമ

2009-03-16T07:35:00.008+05:30

ജീവിതത്തെ നിങ്ങളെന്താണിനിയും അനുകരിച്ചുതുടങ്ങാത്തതെന്ന് അവള്‍ പിന്‍സീറ്റിലിരുന്നു ചോദിക്കുമായിരുന്നു. ഞങ്ങളപ്പോള്‍, മരണത്തിന്‍റെ അടിവയറ്റില്‍നിന്നു നീല ഞരമ്പില്‍ പിടിച്ചു മുകളിലേക്കു കയറുകയായിരിക്കും. മുകളിലേക്കൊന്നും നോക്കിപ്പോവരുത്. അവിടെ ലോകം ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു നില്‍ക്കുകയാവും. അവരുടെ ശ്വാസമെന്നുമുറിഞ്ഞാല്‍ നമ്മള്‍ ജീവിതത്തിലേക്കാവും വീണുപോവുക. ചോദ്യം വീണ്ടുമുയരുമ്പോള്‍ മറുപടി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞെന്നു വയ്ക്കുക: ഇപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ ജീവിതത്തിനും മരണത്തിനും അപ്പുറത്ത്. വിചാരങ്ങളില്ലാതെ ഒരു ഒച്ചിഴയുന്നതു പോലെ. മുകളില്‍ നിന്നുള്ള കാതടപ്പിക്കുന്ന പ്രലോഭനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ അവള്‍ പിണങ്ങും: നിന്‍റെ ഉപമകളത്രയും തേഞ്ഞത്, അവയൊന്നു വിയര്‍ത്തുമണക്കുന്നു പോലുമില്ലല്ലോ. അച്ചുതണ്ടിനു ചുറ്റുമുള്ള ഈ കറക്കം എപ്പോഴോ നിശ്ചലമായതും മറ്റും അവള്‍ അറിഞ്ഞുകാണണമെന്നില്ല. ഉപമകള്‍ വല്ലാത്തൊരു ആസക്തിയോടെ ചുറ്റും കറങ്ങുന്നതുമെന്നും. അതിനെ എന്തിനോടുപമിക്കും എന്ന ആലോചനയിലാവും ഉറ്റുനോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നലോകം.
***********************

വി. ജയദേവ്.
**********************

വെളുപ്പിക്കുന്ന ജാലവിദ്യ

2009-03-08T21:09:00.006+05:30

വെള്ളപ്രാവൊരടയാളമത്രെ,
വെള്ളക്കൊടിയും,
സമാധാനത്തിന്‍റെ.

പച്ചക്കു വേണമെങ്കില്‍ തലയാട്ടാം,
കറുപ്പിനു പ്രതിഷേധിക്കാം,
ചുവപ്പിനു ഭീഷണിമുഴക്കാം,
ഇനിയും ബാക്കിയുള്ള നിറങ്ങള്‍ക്കു
വെറുതെയിരുന്നു വാദിക്കാം.

'വെളുപ്പൊക്കെയും കടഞ്ഞെടുത്ത
വെളുത്ത തുള്ളിക്കുമാവുമോ
സ്ഥാപിക്കാന്‍ തന്‍റെ വെളുപ്പ്‌
കരളലിവിന്‍റെ പച്ചയില്ലാതെ?
ഹൃദയത്തുടിപ്പിന്‍റെ ചുവപ്പില്ലാതെ?
കണ്ണീര്‍ക്കണ്ണിന്‍റെ കറുപ്പില്ലാതെ?'

'അല്ലാതുണ്ടൊരു വിദ്യ,
കുഞ്ഞിക്കണ്ണിലേക്കു ഷെല്ലും
കുഞ്ഞിക്കരളിലേക്കു മിസേലും
കുഞ്ഞു ഹൃദയങ്ങളിലേക്കു
വെടിപ്പുകയും കയറ്റി,
സ്വയം വെളുപ്പിക്കുന്നൊരു ജാലവിദ്യ.
**************

ജിതേന്ദ്ര കുമാര്‍

ദൃശ്യം

2009-03-01T23:39:00.005+05:30

കാണികള്‍ കൂടുന്ന സിനിമയാണ്
സംവിധായകനില്ലാത്ത
തിരക്കഥയില്ലാത്ത ഇതിവൃത്തമാണ്.
അപ്പപ്പോള്‍ കാണിക്കുന്നതാണ്!
തൊന്നുന്നതാണ്
തികച്ചും സംഭവബഹുലമാണ്.

ചിരിയുണ്ടാവും,
കണ്ണുനീരുണ്ടാവും,
സ്റ്റണ്ടുണ്ടാവും,
മുറിവുണ്ടാവും

ആശുപത്രിയാവും
വരാന്തയാവും;
ചിലപ്പോള്‍
പാവങ്ങളാവും,
പണക്കരാവും.

ഒടുക്കം
ശ്മശാനത്തിലാവും അപ്പോള്‍
കുറേ ആളുകളൊക്കെ കാണും;
പിന്നെ പിരിയും.

സംവിധായകനില്ലാത്ത -
തിരക്കഥയില്ലാത്ത -
സിനിമയാവുമ്പോള്‍ ;
എല്ലാം ഷോട്ടും ഒറിജിനലാവും.

കത്തി
ഒറിജിനല്‍ ‍കുത്ത്.

തോക്ക്
ഒറിജിനല്‍ ‍ഷൂട്ട്.

ബോംബ്
ഒറിജിനല്‍ പൊട്ട് ;
എത്രപേര്‍ എവിടങ്ങളിലെല്ലാമായി
ഒരു ക്രമീകരണവുമില്ല;

സംവിധായകനില്ലാത്ത
തിരക്കഥയില്ലാത്ത
സിനിമയാവുമ്പോള്‍ !

********************
ദിനേശന്‍ വരിക്കോളി
*******************

വിരലെഴുത്ത്

2009-02-22T21:24:00.014+05:30

ആരുടേയോ കാലില്‍ നിന്നടര്‍ന്നു വീണ വെറുപ്പിന്‍റെ ഒരു തരിയുണ്ടാവം നാമറിയാതെ. പൂക്കാടുകളെ കരിയാതെ നിര്‍ത്തുന്ന പേരറിയാത്ത ഏതൊ പൂമ്പൊടിയുടെ മണമതിലുണ്ടാവും, നാമറിഞ്ഞ്. ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്തു വിളിച്ചുണര്‍ത്തുന്ന അക്ഷരങ്ങളുടെ നിലവിളികളത്രയും വിരല്‍ തുമ്പത്ത് തഴമ്പു കെട്ടിക്കിടക്കും, ഇടയ്ക്കിടെ അസ്വസ്ഥതകളെ ഓരോന്നു ഓര്‍മിപ്പിച്ചുകൊണ്ടും വേദനകളില്‍ വിരലനക്കിക്കൊണ്ടും. കണെകാണെ കണ്ണുകളെ കൊത്തിവലിക്കുന്നൊരു കൊള്ളിയാന്‍ തീത്തിരികത്തിച്ച് എന്നും മുന്നിലുണ്ടാവും. തീയിഴയുന്ന അക്ഷരവഴികളില്‍ നിന്നു പൊള്ളുന്ന സ്പര്‍ശനങ്ങളെ വിരല്‍ത്തുമ്പ് എന്തിനു വേണ്ടിയാണ് വഴി നീളെ ചേര്‍ത്തുപിടിക്കുന്നതെന്നാവാം നാം ആലോചിക്കുന്നുണ്ടായിരിക്കുക. എങ്കിലും, ഈ ചെന്തീയെ തൊടാതിരിക്കാനാവില്ല എന്നു തിരിച്ചറിയുമ്പോഴേക്കും അക്ഷരങ്ങളെല്ലാം അര്‍ഥങ്ങളുടെ കൊളുത്തും പിടിയും അഴിഞ്ഞു പൊള്ളയായ വെറും ആവരണങ്ങള്‍ മാത്രമായിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കും. വാഴ്വിന്‍റെ മേല്‍വിലാസങ്ങളറ്റിരിക്കും. നമ്മള്‍, സ്വയം തീയ്ക്ക് വെളിച്ചപ്പെടുകയാവുമപ്പോള്‍.
**********************

വി. ജയദേവ്.
**********************
***ശ്രീ വി. ജയദേവിന്‍റെ ''തുമ്പികളുടെ സെമിത്തീരി‍''
എന്ന കവിതാ സമാഹാരം പുറത്തിറങ്ങി ***

നീയെനിക്കാരോ?

2009-02-16T21:36:00.001+05:30

എങ്ങിനെയാവുമെനിക്കു പറയുവാന്‍
നീയെനിക്കരാണെന്നുള്ള സത്യം
എന്റെ ഹൃദയത്തിലത്രയലിഞ്ഞു നീ
വേര്‍്പെടുത്തുന്നതസാധ്യമത്രേ.

എന്നുടെ സന്തോഷം, ദുഃഖവും നീയത്രെ
എന്റെയിരവും പകലും നീയേ
നീ താനെന്‍ സ്വാന്തനം, നീ താനെന്‍ പേടിയും
നീ തന്നെ ശാന്തിയും വിപ്ലവവും

മധുരസ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കും പേടിസ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കും
ഇരയായിടുന്നതും നീ തന്നല്ലൊ
എന്നുടെയുള്ളിലെ സ്വാതന്ത്ര്യ ചിന്തയും
കീഴടക്കങ്ങളും നീ മാത്രമോ

നീ തന്നെ എന്നശ്രു, നീ തന്നെ പുഞ്ചിരി
നീ തന്നെ നിഴലും പ്രകാശവുമായ്
എന്നുടെ ധമനിയിലോടുന്ന രക്തം നീ
എന്നുടെയന്നവും ജലവും നീയേ

ഓരോ നിമിഷവും ഞാനെടുക്കും ശ്വാസം
ദൈവത്തിന്‍ മുന്‍പിലെ പ്രാര്‍ഥനകള്‍
എന്നുടെ പ്രേരണ, എന്റെ നിരാശകള്‍
എല്ലാമേ നീയല്ലാതാരുമല്ല.

നീ തന്നെ ഞാനെന്നും, ഞാന്‍ തന്നെ നീയെന്നും
നീയറിഞ്ഞീടെന്റെയോമനയേ
ലോകത്തിനെങ്ങനെ കാണുവാനായിടു-
മെന്നെയും നിന്നെയും വേറെയായി?
*******************************
ഹേമ
***********************************

അനശ്വരവും നശ്വരവുമായ പ്രണയം

2009-02-09T06:56:00.006+05:30

നിങ്ങളുടെ പ്രണയം അനശ്വരമാകണമെങ്കില്‍ ,
പ്രണയിച്ചവനെ/പ്രണയിച്ചവളെ,
പരിണയിക്കാതിരിക്കുക.

വീണ്ടും ഈ ഇരുണ്ട് കിടക്കുന്ന ഭൂമിയുടെ -
ഏതെങ്കിലും കോണില്‍ ,
എപ്പോഴെങ്കിലും കണ്ടുമുട്ടാനിടയായാല്‍,
തലയോട്ടിയിലെ എല്ലാ കറുത്ത മുടികളും-
നരച്ചു കഴിഞ്ഞാലും,
നിങ്ങളുടെ പ്രണയം അനശ്വരമാകും.

ശത്രുവിനെ തോല്‍പ്പിക്കണമെങ്കില്‍
കള്ള പ്രേമം നടിച്ച് അവനെ/അവളെ
ഓട്ടയൊട്ടുമില്ലാത്ത പരിണയത്തിന്‍റെ
ഒറ്റവലയിലാക്കുക..................

രക്ഷപ്പെടാനാവാതെ , ജീവിതത്തിന്‍റെ തടവറയില്‍
പതിനാലു വര്‍ഷത്തെ ആജീവനാന്തത്തിലേറെ
അവന്‍ /അവള്‍ , തോറ്റ് നിലത്തു കിടന്നുരുണ്ട്
ശ്വാസം കിട്ടാതെ, കണ്ണുകള്‍ പുറത്തേക്ക് തുറിച്ച്,
പല്ലുകള്‍ കോര്‍ത്ത് അവസാന ശ്വാസം-
വലിക്കുന്നതുവരെ ബന്ധത്തില്‍
ഇട്ടുവലിഞ്ഞു മുറുക്കുക............
അവന്/അവള്‍ക്ക് ജയിക്കാനുള്ള
ഒരവസരവും, പിന്നെ ബാക്കിയെങ്ങിനെയുണ്ടാവാന്‍ ?.

***************

ലീല ഉപാദ്ധ്യായ
****************

മര്‍ണോപന്തന്‍

2009-02-09T06:54:00.004+05:30

കൊടും വിഷമാര്‍ന്ന്
ഭീകര താണ്ഡവമാടുന്ന
തീവ്രവാദപ്പുരകളില്‍
ഭീതിത ജനപദങ്ങളില്‍ ,
പാതയോരങ്ങളില്‍ ,
പഞ്ചനക്ഷത്ര വഴിയമ്പലങ്ങളില്‍ ,
ആര്‍ജ്ജിതവീരരായ്
അടരാടിയ രണരാജരേ
മരണോപാന്തരം നിങ്ങള്‍ക്കു
കീര്‍ത്തിശൃംഗങ്ങളില്‍
നീട്ടിയ വീരശൃംഖലകള്‍
വിധവകളേറ്റുവാങ്ങുമ്പോഴെന്‍റെ
ഹൃദയത്തിനുള്ളില്‍
പുളകമായി പുതിയൊരു
വീരന്‍ ജനിക്കുന്നു.
സങ്കടത്തിരമാലയില്‍
നിന്നൊരഗ്നേയാസ്ത്രം
തൊടുത്താവിഷവിത്തു
നീക്കുവാനാശിച്ചു
നിര്‍ന്നിമേഷം നിന്നൂ
ഞാനാ രാജവീഥിയില്‍
ഗദ്ഗദമെന്‍റെ
ഗളതലങ്ങളില്‍
വേദനയായി ചുറ്റിലും
വദനങ്ങള്‍ വിറയാര്‍ന്നു
യുദ്ധവീരരെ വാഴുക
നിത്യവും , നിണാളുമെന്‍റെ
ചിന്തയില്‍ ,വീര്യം പകര്‍ന്നു-
വിലസുവിന്‍ നിങ്ങള്‍
വേട്ട്യ്ക്കൊരുങ്ങട്ടെ ഞാന്‍.
*********************
ഭാരതി
**********************

വിഗ്രഹം

2009-02-02T10:16:00.005+05:30

വിളയന്നൂര്‍ മുതല്‍

വെമ്പല്ലൂര്‍ വരെ

എത്ര വിഗ്രഹങ്ങളുണ്ടെന്ന്

ചോദിച്ചാല്‍ കുഴങ്ങിപ്പോകും കേട്ടോ

തിരുവനന്തപുരം മുതല്‍

കാസര്‍ ഗോഡ് വരെ

എത്ര മൂത്രപ്പുരകളുണ്ടെന്ന്

ചോദിക്കുന്നത് പോലെ

കല്ല്‌ കൊണ്ട് തന്നെയാണെല്ലാം

ചിലപ്പോഴൊക്കെ കൊളുത്തും വാതിലും

ശാന്തിക്കാരനും കാണും

ചിലപ്പോള്‍ ആരെങ്കിലും

തൊഴുതെന്നും

തൊഴുതില്ലെന്നും വരും

ആരെണ്ണുന്നു അതെല്ലാം ?

സൃഷ്ടിച്ചവര്‍ പോലും

കൃത്യമായ കണക്ക് വയ്ക്കാതെ

കഴുകിയും കഴുകാതെയും

പൂജിച്ചും പൂജിക്കാതെയും

അജീര്‍ ണ്ണം ബാധിച്ച്

കിടക്കുന്നവ വിഗ്രഹങ്ങള്‍

ജയേഷ്

....

..

പറയാതെ (പറഞ്ഞു)പോകുന്നത്

2009-01-25T19:30:00.007+05:30

കര്‍ത്താവ് സാക്ഷിയായി
ഞാന്‍ പറയുകയാണ്.
ഇവിടെ ഞാനെഴുതിയതൊന്നും
ഞാന്‍ പരഞ്ഞതല്ല.
പിന്നെ പറയാതെ (പറഞ്ഞു)പോകുന്നത്
ചിലപ്പോളെഴുതാറുണ്ട്.

നിങ്ങള്‍ക്കിപ്പോള്‍ നാലുകാലുക-
ളുണ്ടെന്നെനിക്കു കാണാം.
എന്നിട്ടും നാല്‍കാലി മൃഗ-
ങ്ങളുടെ സെന്‍സസിനു വന്ന
മാഷോട് ഞാന്‍
നിങ്ങളുടെ പേരു മാത്രം
പറയാതെ പോയി.

ചാത്തന്‍, മറുത, കരിങ്കാലി,
കുട്ടിച്ചാത്തന്‍, പറക്കുട്ടി ...
എന്‍റെ നാട്ടുദൈവങ്ങളി-
ലെല്ലാരും കള്ളുകുടിയന്‍മാരാകയാല്‍
കള്ള് കരളിനെക്കൊല്ലുമെന്ന്
കളക്ടര്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍
ഞാന്‍ നീട്ടിത്തുപ്പി.
പിന്നീടൊരിക്കല്‍ കള്ളുകുടിച്ച്
പെരുവഴിയില്‍ വീണപ്പോള്‍
പറക്കുട്ടിയും ചാത്തനും
വരാതിരുന്നതിന്
ഞാനവരേയും തെറിപറഞ്ഞു.

കെട്ടിത്തൂങ്ങാന്‍ കയറു
കിട്ടാത്തതുകൊണ്ടാണ്
ഞാന്‍ തൂങ്ങിച്ചാവാത്തത്.
ഒടുവില്‍ കയറു കിട്ടിയപ്പോള്‍
പറ്റിയൊരു മരച്ചില്ല കാണാതെയും പോയി.
***********************************

പി. എസ്. രാംദാസ്
************************

പ്രണയത്തിന്റെ മാനിഫെസ്റ്റോ

2009-01-18T22:33:00.008+05:30

ക്ലാസ്മുറിയെ പ്രണയിച്ചത്
നട്ടുച്ച നേരത്തെ ഇളം കാറ്റിനോടൊപ്പം....

സുഖകരമായ നിന്‍റെയുള്‍ത്തണുപ്പില്‍
ആലസ്യങ്ങള്‍ക്ക് നെടുനീളന്‍ അവധി.

ജനല്‍ വഴികളില്‍..,
അനുമതികള്‍ കാക്കാതെ ,
ഇസങ്ങളിലേക്കു പറന്നിറങ്ങിയ,
അസഖ്യം അപ്പൂപ്പന്‍ താടികള്‍

നിലക്കാത്ത കാഴ്ച്ചകളില്‍
കമ്മ്യുണിസ്റ്റുപച്ചകളുടെ ദീര്‍ഘനിശ്വാസങ്ങള്‍...
അതിനുമപ്പുറം ഒരക്കേഷ്യമരക്കാട്.

" പ്ലേറ്റോ...റൂസോ...ലെവിതാന്‍...മാര്‍ക്സ് "

ചരിത്രത്തിലൂടെ ഭരണകൂടങ്ങളിലേക്ക് ,
മനസ്സുകളുടെ സഞ്ചലനം....

ശ്രദ്ധിക്കുക, ജോസഫ് ആന്‍റണി സാറിന്‍റെ
ചോക്കുകഷ്ണം യാത്രയിലാണ് "
കടലും സുര്യനും കരകളും കടന്ന്,
ഭിന്നവഴികളില്‍ രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ഘോഷയാത്ര....

ചുവരുകളെല്ലാം വന്‍കരകള്‍,

എല്ലാറ്റിനും മുകളിലെന്നോണം,
ഏതോ ചെത്തു ചെക്കന്‍ കോറിയിട്ട,
മുഴുത്തൊരു കഴുകന്‍ !

ഇടതുചുമരില്‍ ഫിദലിന്‍റെ പച്ചത്തലപ്പാവ്.
ചുവപ്പു രശ്മികള്‍ പ്രസരിക്കുന്ന രണ്ടു കണ്ണുകള്‍

യുദ്ധങ്ങളിളേക്കു പട്ടം പറത്തുന്നവരുടെ
പ്രത്യേക സുവിശേഷങ്ങള്‍......

"മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെ പേറ്റെന്റ്‌ അവര്‍ക്കാണത്രേ "
"തിന്നു മുടിക്കാനൊരുപിടി ധാന്യവുമില്ലത്രേ"

ആഖ്യാനങ്ങളില്‍, "ജലത്തിന്‍റെ രാഷ്ട്രീയം".
തീ പിടിച്ച ഞങ്ങളുടെ തൊണ്ടകള്‍ ,
വെള്ളത്തിനായി പ്രതിഷേധിച്ചു.

ഒരു ഷോര്‍ട്ട് ബ്രേക്ക് !

" മയിലമ്മ മുന്‍പേ നടക്കുന്നു.."

അവസാനത്തെ ഡെസ്ക്കില്‍
മറന്നു വെക്കപ്പെട്ട
മാബ്ബഴമണമുള്ളൊരു വെള്ളക്കുപ്പി...
ഞാനതു കരള്‍ ചേര്‍ക്കുന്നു...
ക്ലാസ്മുറിക്കപ്പുറം
പുകയുന്ന വേനലുകളെ ഓര്‍മ്മിച്ചുകൊണ്ടു തന്നെ...

**********************

കെ.ജി.സൂരജ്
**********************

രണ്ട് കവിതകൾ

2009-01-11T23:12:00.003+05:30

മയൂര

നിണമെഴുതിയത്‌

ഓരോ രാത്രിയുമിതള്‍കൊഴിയുമ്പോള്‍
നിന്റെ കള്ളങ്ങളെന്നെ ജയിക്കും.

താഴ്‌വാരത്തിലേക്കെന്നു പറഞ്ഞാ-
നയിച്ചതെന്നെ കുന്നിന്‍മുകളിലെ
കുരുതിക്കല്ലിലേക്കെന്നറിഞ്ഞിട്ടും,
കൂടെവന്നത്‌ നിന്റെ വാള്‍ത്തലപ്പിന്റെ
പളപളപ്പെന്റെകണ്ണില്‍
ഇരുട്ടുപടര്‍ത്തിയതിനാലല്ല.

എന്റെ കുരുതിക്കുശേഷവും കള്ളം
കൊണ്ടുനീ ചുമന്ന കളമെഴുതണം.
പിന്നെ നിന്റെയാ കണ്ണില്‍ത്തെറിച്ച
ചോരയെന്റെ കണ്ണുനീരാല്‍ കഴുകണം.

ഇല്ലെങ്കില്‍, കളത്തിനുപിന്നില്‍
പിടയുന്ന ഉടല്‍, അറുത്തുമാറ്റപ്പെട്ട
ശിരസ്സിനോട്‌ പിടഞ്ഞുചേരുന്നത്‌
നിനക്കു കാണുവാനായെന്നുവരില്ല.
ഈ ജന്മത്തിലെ മുറിവുകള്‍ക്ക്‌
ക്ഷമിക്കാനും പൊറുക്കാനും
കഴിഞ്ഞത്‌ ഇനി അടുത്ത
ജന്മത്തിലായെന്നും വരില്ല.

******************************************************************

ഭോജ്യം

വിശക്കുന്നുണ്ട്,
ചില്ലുകൂട്ടിലെയരഭാഗം
നിറഞ്ഞ വെള്ളത്തില്‍
നീന്തി തുടിയ്ക്കുന്ന
സ്വര്‍ണ്ണ മീന്‍‌കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക്.

ചോദിക്കുന്നുണ്ട്,
ചെകിളകളുയര്‍‍ത്തി
ചില്ലില്‍ ചുണ്ടുകൊണ്ടിടിച്ച്
സ്വര്‍ണ്ണ ചിറകുകള്‍ വീശി
കഴിക്കാനെന്തെങ്കിലുമെന്ന്.

അലറുന്നുണ്ട്,
കൊത്തി നുറുക്കികൊടുക്കുവാന്‍
ഏറെയില്ലെയിനിയും നിന്റെ
സ്വപ്നങ്ങളെന്ന് ഉച്ചത്തില്‍
ആരോ ഉള്ളില്‍.

പിടയുന്നുണ്ട്,
നുറുക്കുമ്പോള്‍ തെറിച്ച
സ്വപ്നശകലങ്ങളും, കവിള്‍
ചുട്ടു പൊള്ളിച്ച് ചാലുകീറിയ
ഉപ്പുനീരും വീണെവിടൊക്കയോ.

ചിരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്,
കൊത്തി വിഴുങ്ങിയെല്ലാ-
മുള്ളിലാക്കി, നീന്തി തുടിച്ച്
ഇനി നിന്നെയിട്ടു തരൂയെന്ന
ഭാവത്തിലവരുടെ കണ്ണുകള്‍.

നുറുക്കുവാനുണ്ട്,
വിശിഷ്ടഭോജ്യമായ്
കൊടുത്തിടാനെന്നെ
തന്നെയിനിയെന്റെ
സ്വര്‍ണ്ണ മീന്‍‌കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക്